NOS Nieuws•
Ruim een jaar nadat in Rotterdam in twee weken tijd drie mannen om het leven werden gebracht, stond vandaag de 25-jarige verdachte Sendric S. voor de rechter. Hij verklaarde dat hij stemmen in zijn hoofd hoorde die hem vertelden dat hij mensen moest doodschieten.
De drie schietincidenten zorgden rond de jaarwisseling 2024-2025 voor grote onrust in de Rotterdamse wijk IJsselmonde; de politie adviseerde inwoners destijds om niet alleen de straat op te gaan.
Het eerste slachtoffer was een 63-jarige man. S. bekende tegenover de rechter dat hij hem op zaterdag 21 december 2024 neerschoot op de Reyerdijk: “Ik zag iemand lopen met een capuchon op. Dit is een goed persoon, zeiden de stemmen. Ik wachtte even een paar seconden en toen schoot ik.”
S. vertelt dat hij mikte op het hoofd. Het slachtoffer overleed twee dagen later in het ziekenhuis.
Vriendelijke mannenstem
Al sinds de basisschool hoort S. soms een mannenstem, verklaarde hij voor de rechtbank. Die begon met vriendelijke instructies, zoals ‘was je handen’, maar uiteindelijk moest hij een wapen kopen en mensen doodschieten voor een financiële beloning. Hij richtte zich op mannen, want een vrouw vermoorden zou “niet eerlijk” zijn. Ook zocht hij slachtoffers uit die wat meer op leeftijd waren.
Volgens S. zei de stem na de eerste dode: “Goed zo, het is gelukt. En nu de volgende.” Dat was een 58-jarige man, die op zaterdag 28 december 2024 op het Roelantpad liep. S. zegt dat hij hem in zijn rug en hoofd schoot.
Een paar dagen later, op donderdag 2 januari 2025, viel er een derde slachtoffer. Op camerabeelden is te zien hoe S. een 81-jarige man passeert op de Bommelerwaard, zich omdraait en zeven seconden wacht. Daarna schiet hij de man eenmaal van dichtbij in het hoofd.
De politie arresteerde S. kort na het derde schietincident in de woning van zijn vader, na een uitgebreide zoektocht.
Steun en toeverlaat
De weduwe van de 81-jarige man zet in de rechtbank een foto van haar man op tafel. Geflankeerd door haar twee dochters doet ze haar verhaal. “Jij hebt mijn Bram op klaarlichte dag zonder enige reden uit het leven gerukt, op laffe wijze.”
“Hij stond nog midden in het leven”, zegt de vrouw. “Bram was een trotse Rotterdammer, een ruwe bolster met een blanke pit. Ik kan het nog steeds niet geloven. Hij, die nooit een vlieg kwaad deed. Hij was 65 jaar mijn steun en toeverlaat.”
“Het spijt me, mevrouw, ik begrijp uw verhaal”, reageert S. Een beloning voor het doden van de drie mannen, zoals zijn stemmen hem in het vooruitzicht hadden gesteld, heeft hij nooit gekregen. “U bent opgelicht”, concludeert de rechter. Sinds zijn arrestatie hoort S. geen stemmen meer. Hij krijgt medicijnen.
Deskundigen van het Pieter Baan Centrum noemen S. in een rapport van honderd pagina’s ’ten minste sterk verminderd toerekeningsvatbaar’. Ze adviseren tbs met dwangverpleging. S. lijdt aan schizofrenie, heeft een verstandelijke beperking en een stoornis op het gebied van cannabisgebruik.
Vrijdag maken nabestaanden van de twee andere slachtoffers gebruik van hun spreekrecht.
