NOS Nieuws
De Duitse actrice Elke Sommer is op 85-jarige leeftijd overleden. Hoewel ze in de jaren 60 naam maakte als “het Duitse antwoord op Brigitte Bardot”, wist ze nooit dezelfde roem te vergaren als de Franse filmster. Vroege successen betaalden zich niet uit in blijvende bekendheid.
Als twintiger acteerde Sommer tegenover gevestigde namen als Paul Newman, Dean Martin, Michael York en Peter Sellers. Vaak werd ze gecast als bevallige Europese schone of als blonde seksbom. “Een Teutoonse verleidster met kenmerkende pruillippen, hoge jukbeenderen en extreem getoupeerd kapsel”, omschrijft filmsite IMDB haar.
Sommer was in de oorlog in Berlijn geboren als Elke Schletz, dochter van een lutherse dominee. Ze werd eind jaren 50 tijdens een missverkiezing in Toscane ontdekt door de Italiaanse regisseur Vittorio De Sica. Als snel zette ze films in Italië, Duitsland, Spanje en Frankrijk op haar naam.
In 1961 zette ze haar eerste stap richting Hollywood met het kluchtige Don’t Bother to Knock uit Groot-Brittannië, al snel volgde haar Amerikaanse debuut The Prize met Paul Newman. Het leverde haar een Golden Globe op voor beste nieuwkomer.
De Telegraaf sprak toentertijd van een bliksemcarrière, van armlastig au-pair in Londen naar filmingénue. Volgens de krant moest Sommer het vooral van haar uiterlijk hebben. “Van acteren heeft Elke geen notitie, maar dit is juist grappig. Als femme fatale valt ze, slechts door het hoognodige bedekt, van de ene pose in de andere.”
In de pers werd Sommer vergeleken met andere actrices hoogblonde actrices, als Kim Novak of Anita Ekberg. Voor de Pink Panther-film A Shot in the Dark vulde ze een rol waar Sophia Loren en Romy Schneider verstek voor hadden moeten laten gaan.
Tegenover Sellers’ onnozele inspecteur Clouseau kon ze op haar meest koket de rol van onterechte moordverdachte spelen. Beroemd is een scène waarin Clouseau en zij na een bezoek aan een naaktstrand vast komen te zitten in het verkeer.
Sommer probeerde wel serieuzere rollen op te pakken, zoals in 1966 met The Oscar over de belangrijkste filmprijs. Maar het resultaat werd als te camp gezien. Sommer bleef daardoor vooral lichtere, komische rollen aangeboden krijgen, zoals een deel van de Britse Carry On-films en Boy, Did I Get a Wrong Number! met Bob Hope.
Hoewel ze bleef werken, waren haar rollen vanaf de jaren 70 minder memorabel, met gastrollen in tv-series als Love Boat en St. Elsewhere en steeds vaker weer Europese producties. Ook ontwikkelde zich zich als niet onverdienstelijk zangeres en schilder.
Sommer overleed aan hartfalen in haar huis in Bel Air bij Los Angeles, enkele maanden na de dood van haar man Wolf Walther, met wie ze sinds 1993 getrouwd was.
Terugkijkend oordeelde Sommer dat ze een prachtige carrière had gehad, waarin “ik van alles heb gespeeld, van hoer tot non”. Zelf was ze tevreden hoe ze zich als actrice had ontwikkeld. “Ik ben best goed geworden, door mijn toneelwerk, door mijn werk serieus te nemen en door gewoon lang genoeg te leven.”
