Ruim 50 nieuwe gezichten in de Tweede Kamer: ‘Kreeg felicitaties uit Aruba’

Een rondleiding, een officiële foto en uitleg over hoe het allemaal werkt: de afgelopen dagen zijn tientallen Kamerleden warmgedraaid voor hun nieuwe baan. Zij zullen vanmiddag de eed of de belofte afleggen, waarna ze officieel Kamerlid zijn.

Van de 150 Tweede Kamerleden zijn er 55 nieuwe gezichten, ruim een derde van de Tweede Kamer. Wij spraken drie van hen met de vraag waarom ze in de blauwe zetel plaatsnemen.

“Zo voed je je kinderen niet op”, dacht Heera Dijk (46) over het geruzie van de afgelopen jaren in de Haagse politiek. De ict-docente besloot zich daarom “na heel lang nadenken” zelf kandidaat te stellen voor de Tweede Kamer.

“Ik doe het gewoon en als het niet lukt, heb ik het in ieder geval geprobeerd”, zegt ze. “Ik wil laten zien dat we wel kunnen samenwerken met elkaar.”

Heera kreeg tijdens de verkiezingscampagne verdrietig nieuws te verwerken. Ze verloor haar moeder, die uit Curaçao komt. Vanwege die achtergrond wil ze met haar Kamerwerk verbinding zoeken met het Caribisch deel van het Koninkrijk. “Het zijn zes verschillende eilanden en je moet je echt verdiepen in iedere cultuur, want ze zijn alle zes anders.”

Haar verkiezing kan ook aan de overkant van de oceaan op trotse reacties rekenen. “Ik ben gefeliciteerd door de minister-president van Aruba”, vertelt Dijk. “Ik vind het heel leuk om te merken dat iedereen van de eilanden heel erg trots is.”

Hilde Wendel (29) was nog maar 19 jaar toen ze politiek actief werd. “Toen wist ik net dat de Tweede Kamer 150 zetels had”, vertelt ze. “En nu zit ik daar tien jaar later zelf.”

Ze komt uit het Drentse Norg, waar de inwoners “met elkaar het dorp draaiende houden”. Ze zag daar dat er “allemaal besluiten over ons genomen worden in Den Haag, waar we helemaal niet over meepraten.” Dat was aanleiding om zich in de politiek te verdiepen.

Wendel werd actief bij de JOVD, de jongerentak van de VVD, waarvan ze in 2020 voorzitter werd. Na haar voorzitterschap adviseerde Wendel onder andere gemeenten over aanpak van ondermijning.

Nu vindt ze het “heel bijzonder” om in het Kamergebouw te mogen rondlopen. “Ook als je in een klein Drents dorpje bent opgegroeid en vroeger niks met politiek deed, kan je mensen vertegenwoordigen in de Tweede Kamer”, zegt Wendel.

Voor Luciënne Boelsma (53 jaar) is het ruim twee uur reizen naar Den Haag. Ze woont op de veehouderij die haar man samen met hun zoons runt, en was tot haar Kamerlidmaatschap wethouder van de gemeente De Fryske Marren.

Toen het kabinet viel, besloot ze te solliciteren. “Ik dacht: het is nu of nooit.” Die ambitie legde Boelsma ook voor aan haar vier zoons. “Ze zijn redelijk nuchter en zeiden dat ze het prima vonden. Nu het zover is, vinden ze het allemaal toch stiekem heel leuk.”

In de gemeentepolitiek werkte Boelsma veel samen met andere partijen en ze hoopt die manier van werken in de Kamer voort te zetten. “De ene keer heeft de ene partij een goed idee, en de andere keer de andere”, zegt Boelsma. “Zo kom je verder.”

De Haagse politiek is harder dan Boelsma uit de gemeente gewend is, toch heeft ze zin om aan de slag te gaan. “Natuurlijk zal dat niet van vandaag op morgen veranderen en ook niet door mij alleen. Daar moet je gezamenlijk wel voor gaan.”