Fans blij met Indycar-race in Washington, maar angst voor schade aan museumstukken

• Valentijn Arends

  redacteur Bureau Washington

Een zomer vol evenementen ter ere van de 250e verjaardag van de Verenigde Staten wordt dit weekend afgesloten met een race door het hart van Washington D.C. Conservatoren van de vele musea daar maken zich zorgen over de trillingen van de raceauto’s. Die zouden schade kunnen veroorzaken aan onvervangbare kunststukken.

De raceauto’s scheuren door de stad langs monumentale panden als het Capitool:

De Freedom 250 Grand Prix is de hekkensluiter van een reeks door president Trump in het leven geroepen evenementen deze zomer. Zijn organisatiecomité Freedom 250 bracht eerder al een kooigevecht, een jaarmarkt en een nationale gebedsdag naar de hoofdstad.

De Grand Prix is geïnitieerd door televisiezender Fox Sports en Indycar, een grote Amerikaanse racecompetitie. Indycar is vergelijkbaar met de Formule 1, al zijn er genoeg verschillen: de auto’s zijn eenvoudiger en gebaseerd op eenzelfde chassis. Coureurs rijden daardoor dichter op elkaar en de races zijn doorgaans onvoorspelbaarder dan die in de Formule 1.

Het idee voor de race in Washington ontstond vorige zomer, maar het Congres wilde geen race langs zijn voordeur. Het plan leek dood te bloeden totdat de Amerikaanse minister van Transport, Sean Duffy, voorstelde om het circuit zo te tekenen dat de goedkeuring van het Congres niet langer nodig(opent in nieuw venster) was.

De dag voor de race zit de sfeer er al goed in. Scott uit Virginia vindt de race “cool”, maar ziet ook een keerzijde. “Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe vervelend dit moet zijn geweest voor de omwonenden. Het kostte drie weken om dit circuit op te bouwen”, zegt hij met een biertje in zijn hand.

Voor veel bezoekers, zoals Bron uit Californië, is dit een droom die uitkomt. Met een Amerikaanse vlag op zijn shirt luistert hij trots naar de brullende motoren op de achtergrond. “Het werd tijd dat er een race in DC zou komen. Ik hoop dat er vanaf nu elk jaar een is.”

Voor Mary Okin, adjunct-directeur bij The Living New Deal, is dit er al een te veel. Zij zet zich in voor het behoud van kunst die tot stand kwam na het herstel van de grote depressie in de jaren ’30. Enkele standbeelden en muurschilderingen uit die periode staan rondom het circuit.

“Deze kunst staat symbool voor het moment waarop kwetsbare Amerikanen er na lange tijd weer op vooruitgingen. Het is gemaakt door Amerikanen en voor Amerikanen en daarom is het de plicht van de overheid om het te beschermen.”

Niet alleen de New Deal-kunst, maar bijvoorbeeld ook het originele model van het eerste vliegtuig ter wereld in het Air & Space Museum en de originele onafhankelijkheidsverklaring in The National Archives lopen gevaar, volgens Okin.

Trillingen, veroorzaakt door de brullende motoren, crashende auto’s en de opbouw van het circuit kunnen de stukken beschadigen, vreest zij. Bovendien zijn er onder veel musea grote kelders en holtes, die de vibraties versterken, legt ze uit.

De National Gallery of Art ligt ook aan het circuit. Er hangt werk van onder anderen Rembrandt, Vermeer en Van Gogh. Het museum deed onderzoek naar mogelijke schade door de trillingen, en nam “uit extreme voorzorg” maatregelen, liet een woordvoerder weten aan de Washington Post(opent in nieuw venster). Niet duidelijk is om welke maatregelen het gaat.

Het Smithsonian Instituut, dat voor het gros van de andere musea in Washington DC verantwoordelijk is, zegt geen maatregelen te hebben genomen.

Volgens Okin hoeft schade niet meteen zichtbaar te worden: “Die is niet eens met het menselijk oog te zien”. Maar zelfs als de schade beperkt blijft, vraagt Okin zich af waarom het risico genomen wordt. “Deze race kon overal georganiseerd worden. Maar deze stukken kunnen niet zomaar verplaatst worden”, zegt ze. “Ze zijn kwetsbaar. Dat de race hier plaatsvindt is ongekende roekeloosheid.”