In West Virginia’s roodste district wint loyaliteit aan Trump van twijfel over oorlog

• Merijn Westerhoff

  Bureau Washington

President Trump noemde de oorlog die hij begon in het Midden-Oosten een “uitstapje”, maar de gevolgen ervan hebben nu ook de gebieden met zijn trouwste achterban bereikt. Prijseffecten gaan doorsijpelen naar de ‘gewone Amerikaan’, van de pomp tot de supermarkt.

West Virginia is zo’n plek met veel Trump-aanhangers. En al ligt Washington maar een paar uur verderop, de politiek voelt hier niet dichtbij. Mensen zijn druk met werk, buitenleven, de weg naar de volgende loonstrook. Maar ook hier zijn ze overgeleverd aan de beslissingen uit het Witte Huis.

Op een parkeerplaats in Petersburg, een stadje in West Virginia’s meest Republikeinse district, knarst het grind onder de pick-uptrucks. Dikke banden draaien langzaam in. Vanuit het voormalige postkantoor waait nu de geur van pulled pork naar buiten.

Marc Harman plakt er zijn laatste verkiezingsposter tegen een paal. Hij gaat voor een zetel in de senaat van deze staat. Binnen zijn bewoners welkom om hun wensen en zorgen te uiten voorafgaand aan de lokale verkiezingen in mei.

Petersburg ligt tussen beboste heuvels en heldere rivieren, in een district met nog geen 11.000 inwoners. Bij de laatste presidentsverkiezingen stemden negen op de tien kiezers hier op Donald Trump: de hoogste score in de door en door Republikeinse staat.

Dat Trump in deze streek zo stevig verankerd raakte, begon volgens Harman al voor Trumps presidentschap. Jarenlang stemde de staat Democratisch, maar veel inwoners kregen steeds meer het gevoel dat West Virginia niet vooruitging. “Mensen raakten ontmoedigd en gingen op zoek naar anderen die misschien wél iets goeds konden doen.”

Trump beloofde hen dat Amerika niet opnieuw verstrikt zou raken in een oorlog ver van huis. Nu kijken ook zijn trouwste stemmers naar een nieuw conflict in het Midden-Oosten en naar een oude vraag in een ander jasje: hoeveel oorlog past er nog binnen het motto America First?

Iets verderop, langs de Potomac-rivier, staan mannen in waadpakken in het water, hengels in de hand, turend naar de stroming. De oorlog raakt inmiddels ook hun portemonnee.

“Belachelijk. Alles wordt duurder”, klinkt het bij een visser op de oever. En ja, ook benzine. Van het grote wereldnieuws volgt hij niet alles, moet de visser toegeven. Maar dit weet hij wel: soms moet een president handelen.

In peilingen is de oorlog impopulair. Meer dan de helft van de Amerikanen is tegen. Onder Republikeinen is de acceptatie een stuk hoger. Zeker driekwart van hen zegt de aanvallen te steunen, terwijl een meerderheid van alle Amerikanen liever geen troepen in Iran ziet.

“Dit had al veel eerder moeten gebeuren”, stelt veteraan Kirk Wilson. Bovendien, betoogt hij, is dit geen oorlog zolang er geen grondtroepen uitrukken. Trump houdt zich juist aan zijn woord door iets te regelen dat anderen lieten liggen.

Wie in Grant County steun wil winnen, moet vooral laten zien dat hij niet tot het gebruikelijke politieke meubilair behoort. Volgens districtscommissaris Scotty Miley is dat hoe Trump hier zoveel krediet wist op te bouwen. “Trump heeft veel beloften gedaan en is een van de weinige presidenten die ze ook is nagekomen”, zegt hij. Dat weegt zwaar in een streek waar de woorden uit Washington meestal klinken als voor een ander.

Dat de president van de vrede nu toch is overgegaan tot militaire actie, wordt door velen gezien als noodzaak. Een verrassingsaanval kondig je immers niet aan. “Het is niet wat hij wilde, maar het moest zo gebeuren”, zegt een bewoner aan de pomp.

Benzine blijft hier naar Nederlandse begrippen goedkoop, maar de blokkade van de Straat van Hormuz heeft ook hier zijn weerslag. In een maand is er bijna een vijfde bij gekomen. In plaats van zo’n 75 cent betalen ze in West Virginia nu rond de 90 cent per liter.

“Ik garandeer het je: elke keer als je tankt, merk je het weer”, vervolgt de pick-up-eigenaar. Maar ze moeten het Trump vergeven: “Hij heeft voor ons veel goed gedaan”.

Liever de oorlog uitzitten dus, ook al is niet duidelijk hoe lang dat nog is. Ook nu de rekening gepresenteerd wordt blijft loyaliteit aan de president fier overeind.

Een sentiment dat weerkaatst in de woorden van veteraan Wilson. “Als Trump me morgen zou vragen weer te dienen, zou ik meteen teruggaan.” En met hem genoeg anderen, klinkt het vastberaden.