NOS Nieuws
Delegaties van Nederland en Frankrijk hebben voor het eerst overlegd over samenwerken op het gebied van kernwapens. Dat meldt het Nederlandse ministerie van Defensie. De bespreking, gisteren in Parijs, komt niet uit de lucht vallen: president Macron kondigde in maart aan in gesprek te willen gaan met een aantal andere Europese NAVO-landen, waaronder Nederland.
Nederland en Frankrijk spraken over manieren om “de Europese nucleaire en conventionele afschrikking te versterken”, meldt Defensie. Verder is gesproken over de veiligheidsrelatie tussen beide landen in het algemeen.
Volgens defensieminister Yesilgöz is met het overleg een belangrijke stap gezet. “Op deze manier nemen we de verantwoordelijkheid voor onze eigen veiligheid”, schrijft ze op sociale media.
De gesprekken tussen NAVO-landen zouden ertoe kunnen leiden dat Franse kernwapens worden gestationeerd in andere Europese landen. Dat gebeurt ook met Amerikaanse kernwapens: die liggen bijvoorbeeld op de Nederlandse vliegbasis in Volkel.
Europese NAVO-landen willen minder afhankelijk worden van de Verenigde Staten op defensiegebied. Volgens minister Berendsen van Buitenlandse Zaken blijft “de Amerikaanse nucleaire paraplu het fundament”. Hij stelt wel dat Europa meer verantwoordelijkheid moet nemen voor de eigen verdediging.
Naast Nederland en Frankrijk nemen het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Polen, België, Griekenland, Zweden en Denemarken deel aan het Franse initiatief. De enige twee landen in dat samenwerkingsverband die in het bezit zijn van kernwapens zijn Frankrijk en het VK. Frankrijk breidt zijn arsenaal uit, het VK bezit een kleinere hoeveelheid kernkoppen.
Frankrijk heeft vier nucleaire onderzeeërs. Daarvan is er altijd één op patrouille. Dat is om ervoor te zorgen dat op elk moment een vergeldingskernaanval kan worden gelanceerd als dat nodig is.
De Franse president is de enige die opdracht kan geven tot een kernaanval, maar hoort zich wel te houden aan het non-proliferatieverdrag waarin staat beschreven dat het gebruik van kernwapens wordt beperkt.
Op de vier raketonderzeeërs is ruimte voor ballistische raketten en kernkoppen. Elke onderzeeër draagt zestien ballistische raketten, die ieder voorzien zijn van zes tot tien kernkoppen. De nucleaire wapens zijn vele malen krachtiger dan de atoombom die de VS in 1945 op Hiroshima liet vallen en kunnen doelen raken op meer dan 6000 kilometer afstand.
