NOS Nieuws
Staatssecretaris Erkens wil in Brussel opnieuw steun vragen voor pulsvisserij. De EU stemde in 2019 voor een totaalverbod voor de vistechniek, dat met name Nederlandse vissers raakte. Erkens zegt te hebben geleerd van het verleden en is nu op zoek naar medestanders onder de EU-lidstaten voor nieuwe proeven.
Pulsvissen is een vismethode waarbij met kleine stroomstootjes het leven op de zeebodem wordt opgeschrikt. Platvissen, zoals tong en schol, graven zich vaak in in het zand op de zeebodem. Door de pulsen schrikken ze, zwemmen ze omhoog en vervolgens het visnet in.
Het is een alternatief voor boomkorvisserij. Een boomkor is een trechtervormig visnet met zware metalen wekkerkettingen ervoor die over de zeebodem slepen. De wekkerkettingen hebben net als de pulsen het doel om de vissen op te schrikken.
Pulsvissen is duurzamer, zegt Erkens. Enerzijds omdat het 50 procent minder brandstof kost, anderzijds is het voor de natuurkwaliteit beter. “Boomkorren zorgen dat de hele zeebodem omgewenteld wordt, met een pulsnet gebeurt dat niet.” Ook uit onderzoek van onder meer de Universiteit Wageningen blijkt dat pulsvisserij milieuvriendelijker is.
In 2019 stemde het merendeel van de EU-lidstaten voor een verbod op pulsvisserij. “Je zag dat wij als Nederland toen onze hand overspeeld hadden”, zegt Erkens.
De kritiek zou destijds voornamelijk van Britse en Franse vissers zijn gekomen die niet over de techniek beschikten. Daarnaast maakte Nederland veel meer gebruik van pulsvisserij dan toegestaan.
Nederland had destijds geen bondgenoten voor de methode in Europa, legt Erkens uit. Veel landen stemden in met het verbod, “waardoor we met niets achterbleven en ook best veel vissers failliet zijn gegaan”.
De staatssecretaris zegt zich nu op twee zaken te richten: zorgen dat de wetenschappelijke kennis op orde is en mogelijk maken dat andere Europese landen er voordeel bij zullen hebben. Hij heeft EU-lidstaten gevraagd welke voorwaarden belangrijk zijn voor nieuwe proeven met de vismethode.
Een pilot met een paar schepen en extra onderzoek zou de route zijn om vertrouwen op te bouwen, zegt Erkens. Een proef zou bestaan uit enkele schepen, waar Nederland er een paar van kan gebruiken en de rest met andere landen kan delen.
“Je wil het niet alleen aanpakken, dat is een les uit het verleden. Je wil medestanders hebben. Zodat bijvoorbeeld vissectoren en ook andere landen gaan pleiten voor de herintroductie van de technologie.”
Een aantal Nederlandse vissers heeft Erkens laten weten de oude materialen zo weer te kunnen afstoffen, mocht een proef worden goedgekeurd.
