NOS Nieuws•
Scheidingsadvocaten voldoen niet aan de standaarden, blijkt uit onderzoek van de Orde van Advocaten Noord-Nederland. Stellen die hun scheiding regelen via een mediator, zien de rol van de advocaat als een formaliteit. Maar daar gaat het vaak mis.
Ook RTV Drenthe schrijft erover. De omroep sprak freelance-fotograaf Kim Stellingwerf die in de problemen kwam na een scheiding. In een kwetsbare toestand gaf ze zonder het te beseffen bijna al haar bezittingen aan haar ex-man weg. Ook ging ze akkoord met een laag alimentatiebedrag.
Haar mediator stelde een convenant op, dat door een advocaat werd ingediend, zonder dat Stellingwerf zich bewust was van de rol van die advocaat. Achteraf begrijpt ze niet waarom er niet ingegrepen werd. Haar advocaat kreeg een berisping, maar haar zaak, die onder meer aanleiding was voor het opstarten van het onderzoek, blijkt niet op zichzelf te staan.
Advocaat als poortwachter
Het dekenberaad, dat toezicht houdt op advocaten, voerde een onderzoek uit naar negen scheidingsadvocaten verspreid over het land, van wie bekend was dat ze bovengemiddeld veel scheidingszaken deden. Uit het onderzoek bleek dat geen van deze advocaten aan de standaarden voldeed.
Advocaat Eef van de Wiel, deken van de Orde van Advocaten Noord-Nederland, zegt dat mediators bedoeld zijn om de kosten van een scheiding te drukken. “Als je gaat scheiden, wil je dat snel, goed en goedkoop doen. Die mediators doen goed werk, maar daarna moeten mensen naar een advocaat. Die is een soort poortwachter, een extra veiligheidsklep.”
volgens Van de Wiel is de rol van de advocaat in de praktijk veel te beperkt geworden. “We zagen dat die rol verschoof naar een formele afhandeling, terwijl het systeem zo is ontworpen dat de advocaat toch een wezenlijke rol speelt.”
Advocaat gehad?
Van de Wiel zegt dat de advocaat “door het huis moet lopen en aan iedere raam en deur moet rammelen”. Advocaten moeten de cliënten leren kennen en ze wijzen op risico’s. Maar dat gebeurt vaak niet. “De mediator denkt: ‘Ik heb mijn werk al gedaan,’ en de cliënten denken vaak: ‘Nou, mevrouw Van de Wiel, zit niet zo te zeuren, doe het nietje er nou maar in.'”
Uit het onderzoek naar de negen scheidingsadvocaten blijkt dat er veel misging. Van de Wiel zegt dat het vaak heeft geleid tot een klacht van de deken. Sommige advocaten zijn daarna zelf gestopt, anderen zijn door de tuchtrechter geschorst of zelfs geschrapt. “Dat is heel ernstig, maar er zaten ook advocaten bij die het echt probeerden goed te doen, maar die moesten als een zalm tegen de stroom in zwemmen”, zegt ze.
Dat de rol van de advocaat werd gemarginaliseerd, blijkt ook uit de verhalen van de cliënten, zegt de deken. “Heel veel cliënten hadden helemaal niet door dat ze een advocaat hadden gehad. Ik vroeg het ook aan mensen die gescheiden waren binnen mijn vriendenkring, en ik kreeg vaak te horen: ‘Nee hoor, wij waren bij de notaris.’ Dan grapte ik: ‘Nou, dan ben je niet gescheiden.'”
Met zijn vieren aan tafel
Volgens Van de Wiel is er sprake van een systeemfout en moet de advocaat veel meer betrokken worden in het proces. “De mediator moet ervoor zorgen dat de advocaat niet een formaliteit is, bijvoorbeeld door de advocaat bij de gesprekken te betrekken. Wanneer er afspraken worden gemaakt, dan is het misschien wel goed dat de advocaat erbij zit. Dan zit je met zijn vieren aan tafel: de twee echtelieden, de mediator en de advocaat.”
