Paus Leo XIV: traditioneler in stijl, maar qua inhoud verwant met Franciscus

• 

  Andrea Vreede

  correspondent Vaticaan

Bijna een jaar na zijn verkiezing bereidt Leo de Veertiende zich voor op zijn eerste Pasen als paus. Vorig jaar nam hij nog deel aan de paasvieringen als belangrijke kardinaal in Rome. De in Chicago geboren Robert Francis Prevost was toen hoofd van de afdeling voor bisschopsbenoemingen.

Daarvoor had hij meer dan twintig jaar als missionaris en bisschop in Peru gewerkt. Daar nam hij naast de Amerikaanse ook de Peruaanse nationaliteit aan. Voordat paus Franciscus hem naar het Vaticaan haalde, had hij al in Rome gewerkt als hoofd van de Orde van de Augustijnen. Een kleine wereldwijde gemeenschap waar hij zich zeer mee verbonden voelt.

Elf maanden later valt op hoe weinig media-aandacht Leo krijgt, ook in Italië, waar de paus doorgaans bijna dagelijks in het nieuws is. Dat heeft veel te maken met de stijl waarmee hij zijn pausschap vervult en met zijn persoonlijkheid.

Zijn Argentijnse voorganger haalde regelmatig de krantenkoppen met onverwachte uitspraken of grootse gebaren. Om de in zijn ogen ingeslapen en in zichzelf gekeerde kerk in beweging te zetten, gooide Franciscus de ene steen na de andere in de vijver. Dat veroorzaakte vooral onder zeer conservatieve katholieken chaos en verwarring.

Leo is anders. Hij is vriendelijk en bedachtzaam en weegt zijn woorden. In tegenstelling tot Franciscus spreekt hij nauwelijks uit de losse pols, maar leest hij zijn toespraken van papier. Ook kiest hij voor een terugkeer naar de traditie, wat zich vertaalt in zijn kledingkeuze en in een grotere aandacht voor rituelen.

Franciscus ging op Witte Donderdag naar een penitentiaire inrichting om de voeten te wassen van gedetineerden, onder wie ook vrouwen en moslims. Leo kiest voor het oude gebruik om in de kathedraal van Rome als bisschop de voeten van priesters te wassen.

Al is de vorm verschillend, inhoudelijk staat Leo dicht bij Franciscus. Het is duidelijk dat hij door een zeer ruime meerderheid van kardinalen is gekozen om de door de Argentijn ingezette kerkvernieuwing op een trefzekere maar vooral rustige wijze te implementeren en zo de kerk weer bijeen te brengen.

Wanneer Leo spreekt over sociaal onrecht en klimaatverandering, de opvang van migranten en de samenwerking met andere kerken en andere godsdiensten, is het alsof Franciscus aan het woord is. Overeenkomstig de leer van de kerk pleit hij voor de bescherming van het leven van de conceptie tot de natuurlijke dood en het belang van het traditionele huwelijk tussen man en vrouw.

Maar aan Franciscus’ controversiële hervormingen, zoals het toestaan van een zegen voor homostellen, heeft Leo niets veranderd. Binnenkort is zijn eerste belangrijke document te verwachten: een encycliek over het ethisch gebruik van AI.

Ondertussen is hij bezig om zijn eigen team van naaste medewerkers aan te stellen binnen de Curie, het bestuursapparaat van de kerk. Ook daarin gaat hij bedachtzaam te werk. Leo is immers nog maar 70 en weet dat hij vermoedelijk een lang pausschap voor zich heeft.

Op de dag van zijn verkiezing gaf Leo meteen aan wat zijn grootste prioriteit zou zijn: werken aan vrede. Een “ontwapende en een ontwapenende vrede,” zoals hij die noemt. Samen met zijn diplomaten probeert hij oplossingen te vinden voor de vele oorlogen en conflicten.

De deportaties van illegalen in de VS en het optreden van immigratiedienst ICE zijn door de Amerikaanse bisschoppen, aangestuurd door Leo, krachtig veroordeeld. Leo’s eigen uitspraken over de oorlog tussen de VS, Israël en Iran en de verwoestingen in Gaza en Libanon worden steeds feller. Op Palmpasen wees de paus de inzet van religie om oorlogen te rechtvaardigen resoluut af, waardoor de wrijving met president Trump en diens MAGA-achterban met de dag toeneemt.

Tijdens de Kruisweg bij het Colosseum op Goede Vrijdag draagt paus Leo zelf van begin tot eind het kruis. Bij zijn paasboodschap op zondag zal hij opnieuw krachtig oproepen tot een einde aan oorlogen en onrecht. In de hoop dat zijn kalme maar trefzekere woorden een tegenwicht kunnen vormen tegen al het lawaai en geweld waardoor de wereld wordt overheerst.