NOS Nieuws
Het nationaal monument voor mensen die geweld hebben meegemaakt in de jeugdzorg is voor een groot deel beschadigd. Twee maanden geleden werd het onthuld in Apeldoorn. Nu ligt de bovenkant eraf en zitten er krassen op. De gemeente heeft aangifte gedaan.
Het monument dat moet zorgen voor troost en erkenning, zorgt nu vooral voor verdriet. “Het is een heel treurig gezicht”, reageert Naomi van Aggelen die zich jaren voor het monument heeft ingezet.
Het idee voor een monument kwam na een groot rapport, zeven jaar geleden. De Commissie De Winter concludeerde dat jongeren in de jeugdzorg op grote schaal te maken hebben gehad met vormen van geweld.
Het monument moet erkenning geven aan het leed. “Maar dit voelt als een nieuwe aanval”, zegt Van Aggelen. “Juist een ontkenning van de erkenning.”
Aangifte
“Het moet wel met opzet zijn gedaan”, vervolgt Van Aggelen. “Onder het deel dat is afgebroken zit namelijk een hele dikke buts, het lijkt van een steen te komen. Ook zitten er krassen op dat deel.”
Ook de gemeente gaat ervan uit het monument niet per ongeluk is beschadigd; ze doet aangifte van vernieling.
“Wie doet zoiets?”, vraagt Van Aggelen zich af. “We hebben geen idee. Misschien zijn het mensen die tegen de komst van het monument zijn, maar het kunnen ook hangjongeren zijn die wat kapot wilden maken.”
Verdwenen vleugels
Het monument, gemaakt van glas, had een beschermlaag die schade had moeten voorkomen. Ook is de sokkel van staal gemaakt om hem zo stabiel mogelijk te maken.
Toch kon het monument beschadigd raken, leerde Van Aggelen via een mail van een omwonende. Toen ze gisterochtend zelf bij het monument aankwam, was het afgeplakt en het bovenste deel verdwenen.
“We weten niet waar de vleugels zijn. Ze kunnen liggen bij de gemeente, een bewoner of ze zijn verdwenen.”
Lijmen?
Het is nog niet duidelijk wat er nu met het monument gaat gebeuren. Er wordt gekeken wat het kost om het kunstwerk te herstellen. Ook denkt de gemeente na of er andere maatregelen moeten worden genomen bij het monument.
“Ik heb geen idee of we het werk moeten laten voor wat het is”, zegt Van Aggelen. “Misschien moeten we het lijmen, dan symboliseert het weer een gebroken kind in de jeugdzorg.”
