22-jarige Ouadoud uit Zeist vermist in Tanger, familie zoekt dag en nacht

• Samira Jadir

  correspondent Marokko

De 22-jarige Ouadoud Rabbaj uit Zeist wordt sinds zondag vermist. Hij was samen met zijn ouders op vakantie in de Marokkaanse stad Tanger en verliet de woning waar het gezin verbleef. Sindsdien ontbreekt van hem ieder spoor. Familieleden en de Marokkaanse politie zijn een zoektocht gestart.

“We werken met ochtend-, middag- en avondploegen. We spreken mensen aan en vragen of ze mijn broertje hebben gezien. De meesten reageren heel betrokken en doen ter plekke een dua (gebed)”, vertelt zijn zus Hamida Rabbaj. “We voelen ons machteloos. Iedere dag staan we op en herhalen we dezelfde routine. We zoeken vooral met familieleden en kennissen.”

Ook de Marokkaanse politie is ingeschakeld en is actief op zoek naar Ouadoud. De familie is de afgelopen week meerdere keren per dag bij het politiebureau langsgegaan om de voortgang te bespreken. Tot nu toe is er echter nog geen nieuws.

Ouadoud heeft een lichamelijke beperking, kampt met psychische problemen en een verslaving. Hij is grotendeels afhankelijk van de zorg van zijn ouders. Daarom maakt zijn familie zich grote zorgen.

“Hij moet dagelijks medicijnen innemen, maar die heeft hij niet bij zich”, zegt zijn zus. Aan een ongeval van enkele jaren geleden hield Ouadoud blijvend lichamelijk letsel over. Hij loopt mank en zijn arm is na een breuk nooit volledig hersteld.

Op sociale media wordt een flyer verspreid met zijn foto en de contactgegevens van familieleden. “Helaas krijgen we ook veel telefoontjes van mensen die alleen maar wat gniffelen en vervolgens ophangen”, vertelt Hamida. “Het is ontzettend pijnlijk om in deze toch al moeilijke situatie met zulke telefoontjes te worden geconfronteerd.”

Ouadoud was met zijn ouders op vakantie in Marokko. Ze maakten een rondreis door het noorden van het land, met een appartement in de wijk Charf in Tanger als vaste uitvalsbasis.

Het is in de Noord-Marokkaanse stad momenteel drukker dan normaal vanwege de vakantieperiode. “Dat maakt het nog lastiger zoeken. Er zijn zoveel mensen in de stad en met de auto zoeken is soms onmogelijk vanwege de drukte in het verkeer,” zegt Hamida.

Ouadoud gaat vaker enkele uren alleen op pad. Hij vertrok met zijn telefoon, maar zonder oplader. De telefoon is inmiddels uitgeschakeld, waardoor zijn familie hem niet meer kan bereiken.

Hij spreekt gebrekkig Darija (Marokkaans Arabisch), maar kan volgens zijn zus wel een simpel gesprek voeren. Overigens denkt ze niet dat hij is weggelopen, maar vreest ze dat hij de omgeving niet meer herkende en is verdwaald.

De zoektocht naar vermiste personen verschilt in Marokko per zaak en per stad of dorp. In grote steden heeft de politie in sommige gebieden toegang tot camerabeelden en is er een groter netwerk van agenten beschikbaar.

Of en hoe die middelen in een specifieke zaak worden ingezet, wordt doorgaans niet openbaar gemaakt. Familieleden en omstanders verspreiden vaak zelf foto’s en oproepen via WhatsApp, Facebook en lokale nieuwspagina’s om de zoektocht onder de aandacht te brengen.

Voor de familie is het belangrijk om zelf mee te zoeken. Thuis wachten op nieuws van de politie voelt voor hen ondraaglijk.

“Het geeft ons iets om te doen, anders gaan we eraan onderdoor”, vertelt Hamida geëmotioneerd. “We hopen vooral dat we hem snel weer in goede gezondheid in onze armen kunnen sluiten.”