NOS Nieuws
De Spanjaard Marcos Rodríguez die als kind en jongeman twaalf jaar zonder menselijk contact tussen de wolven leefde, is op 80-jarige leeftijd overleden. Dat meldt de Spaanse publieke omroep RTVE.
Door zijn tijd tussen de wilde dieren in het dunbevolkte Sierra Morena-gebergte werd Rodríguez bekend als de ‘wolvenjongen van Sierra Morena’. Zijn ervaringen vormden de inspiratie voor de film Among Wolves uit 2010.
De excentrieke Rodríguez had geen gemakkelijk leven. Hij groeide op met armoede en geweld. Hij werd mishandeld door zijn stiefmoeder en zijn vader verkocht hem – gedreven door honger – aan een oude geitenherder. Rodríguez was toen pas zes jaar oud en leerde van de herder hoe te overleven in de bergen.
Communiceren met geluiden en gehuil
Kort daarna stierf de geitenherder, waardoor Rodríguez er als 7-jarige alleen voorstond en opgroeide zonder menselijk contact. Twaalf jaar lang leefde hij met alleen wolven en andere dieren. Hij communiceerde met hen met geluiden en gehuil.
Hij werd abrupt uit dat leven gehaald nadat hij was aangetroffen door de politie. Als 19-jarige werd hij gedwongen tot integratie in het burgerlijke leven, een proces dat met horten en stoten verliep. “Hij was een Spaanse Mowgli”, zegt Arturo Arcones tegen RTVE, doelend op het personage uit het kinderboek en de Disney-film Jungleboek. In de laatste levensjaren van Rodríguez werkten ze samen en raakten ze bevriend.
Deze BBC-reportage toont hoe Marcos Rodríguez Pantoja communiceerde met de wolven:
“Hij was een mens gemaakt van aarde, wind, lucht, regen en jachtholen. Hij lijkt het gelukkigst te zijn geweest bij de wolven, omdat hij zich niet erg op zijn gemak voelde bij mensen”.
‘Ik wist niet wat geld was’
Doordat Rodríguez zich nooit in de buurt van de bewoonde wereld begaf en vluchtte of zich verstopte als hij andere mensen in de bergen hoorde, leefde hij lange tijd compleet van de radar. “Als ik wilde vissen, viste ik in de rivier; als ik een konijn wilde, ving ik er een”, vertelde hij aan de Spaanse zender TVE. “Het ging me heel goed. Ik wist niet wat geld was, maar ik had nooit gebrek aan eten.”
Arcones beschrijft hoe zijn vriend, die gebrekkig Spaans sprak, andere volwassenen wantrouwde, maar wel goed met kinderen overweg kon. Het tweetal gaf kinderen milieueducatie.
In 2001 keerde Rodríguez terug naar het dorpje Rante, in Galicia, waar hij ook zijn eerste levensjaren had doorgebracht. Hij woonde er tot zijn dood. Op sociale media stelt de gemeente: “Rodríguez kwam naar Rante met een verhaal dat de wereld kende. Hij laat een verhaal achter dat ook deel uitmaakt van het onze.”
