NOS Nieuws
De Nepalese schooldirecteur Rajendra Dawadi kreeg vorige week woensdag iets na 09.00 uur ineens vier telefoontjes: er kwam een enorme modderstroom zijn kant op, werd hem verteld. Hij moest zich samen met zijn leerlingen zo snel mogelijk naar veilig gebied begeven. Hij twijfelde geen moment, vertelt hij aan de BBC.
De urgentie van de situatie werd hem snel duidelijk, ook omdat vrijwel gelijktijdig een ouder de school binnenstormde. “Er komt een grote overstroming aan, ik ben hier om mijn dochter op te halen. Ik neem haar mee”, zei de ouder, aldus de schooldirecteur.
Direct stuurde Dawadi honderden kinderen de bergen in, bussen die vol kinderen richting de school reden, liet hij omkeren en omhoog rijden.
‘Geen seconde verspillen’
“Een ouder zou dit nooit zonder goede reden zeggen, dus het was duidelijk dat ik geen seconde moest verspillen”, aldus Dawadi. “Ik besloot dat ik niet moest wachten. Als de overstroming niet zou komen, zouden de leerlingen maar één lesdag missen.”
Door zijn snelle handelen werden de 1643 kinderen van de middelbare school Tribhuvan Trishuli gered van de dood. Volgens Dawadi raasde tien minuten later het water door het dorpje Nuwakot. “Als we niet snel deze beslissing hadden genomen, zouden wij allemaal, inclusief de leerlingen, vandaag niet met u hebben kunnen spreken.”
Vanaf hoger gelegen gebied, een paar honderd meter bergopwaarts, zag de schooldirecteur samen met zijn leerlingen het water voorbijrazen. Onder de leerlingen was ook de 16-jarige Yunisha Amatya. Tegen de BBC zegt zij dat in eerste instantie veel leerlingen de waarschuwingen niet serieus namen. Na aandringen vluchtte zij toch via een ladder aan de achterzijde van de school.
“Binnen de kortste keren werd de markt voor mijn ogen weggevaagd.” Ze beseft dat ze geluk heeft gehad en dat lang niet iedereen de natuurramp kan navertellen. “Mensen verdrongen elkaar tijdens hun vlucht om een veiliger plek te bereiken. De mensen die ervoor kozen om via een andere route te vluchten, werden meegesleurd.”
Na twee dagen gered door heli
De schooldirecteur, Amatya en vele anderen waren dan wel veilig, gered waren ze nog niet. Doordat alle infrastructuur in de buurt was vernietigd, konden ze geen kant op. De ouders van Amatya wisten ook niets over het lot van hun dochter. Pas na enkele uren kregen ze telefonisch contact. Amatya: “Mijn vader was in tranen en ik kon geen woord uitbrengen.”
Uiteindelijk werden de leerlingen en docenten na twee dagen gered door een helikopter. Dawadi zegt er trots op te zijn dat hij zoveel kinderen heeft kunnen redden.
