Brabantse frietbakkers krijgen Oekraïense prijs voor jarenlange hulp in oorlogsgebied

Twee frietbakkers uit Noord-Brabant worden onderscheiden met de Oekraïense Orde van Sint-Panteleimon. Ze krijgen de prestigieuze onderscheiding voor hun humanitaire hulp in het land, sinds de Russische invasie in 2022.

Franky van Hintum heeft een Oekraïense vrouw en wilde direct na de invasie hulp bieden. Hij reed met zijn collega Coen van Oosten twintig uur met een mobiele frietkar naar de grens tussen Polen en Oekraïne. Sindsdien hebben ze honderdduizenden porties friet en snacks uitgedeeld. Naast een frietkar(opent in nieuw venster) runnen de mannen inmiddels ook een opvang. Een tweede opvang is in de maak. Ook hebben ze een eigen vrachtwagen waarmee hulpgoederen van Nederland naar Oekraïne worden gebracht.

Van Hintum uit Helmond en Van Oosten uit Waspik zagen de afgelopen jaren veel geweld en ook verloren ze meerdere vrienden, werknemers en kennissen. In 2023 aten ze in een restaurant terwijl er een raketaanval(opent in nieuw venster) plaatsvond. “We gaven het meisje aan de kassa nog fooi. Een paar seconden later was ze er niet meer. Dat is niet te bevatten”, zei Van Oosten toen.

Vorig jaar verloren ze twee dierbare vrienden bij een droneaanval. Het ging om de directeur en een medewerker van de opvang. “Ze waren als familie voor ons.”

Stoppen met de hulpverlening is ondanks de gevaren geen optie, zeggen ze. “We merken dat de hulp een stuk minder is geworden dan een paar jaar geleden. Wij helpen niet alleen de slachtoffers, we willen ook laten zien aan de buitenwereld wat er gebeurt”, zegt hij tegen Omroep Brabant(opent in nieuw venster).

Van Hintum wil aandacht blijven vragen voor de vrijwel dagelijkse droneaanvallen in het land: “Mensen moeten weten wat er gebeurt. Bij iedere drone-inslag vallen vooral burgerslachtoffers. Als ze het al overleven, zijn ze van alles kwijt: hun familie, hun huis, hun spullen. Het stoort me dat je daar in Nederland zo weinig over hoort. De aandacht is weg. Dat vind ik onvoorstelbaar en enorm pijnlijk.”

Ze beseffen ook dat ze met hun frietkar en opvang niet iedereen kunnen helpen. “In het grote plaatje zijn wij maar een druppel op een gloeiende plaat, maar persoonlijk maken we zoveel mensen blij. De ene keer met een simpel frietje, de andere keer door iemand onderdak te geven die alles verloren heeft. Dit is onbetaalbaar en helaas lijkt het er steeds vaker op dat wanneer wij het niet doen, niemand het doet.”

De twee vijftigers nemen de onderscheiding op 20 september in ontvangst.