NOS Nieuws
Voetbalclub Amedspor uit Diyarbakir heeft opnieuw voor een grote verrassing gezorgd in Turkije. De club met een Koerdische identiteit won gisteravond van Besiktas met 3-2 en staat nu zelfs bovenaan in de Turkse competitie.
In Diyarbakir en in de regio, in het zuidoosten van het land, werd dat groots gevierd. “Dit is iets om heel trots op te zijn”, zegt een fan vlak na de wedstrijd. “Niet alleen voor de inwoners van Diyarbakir, maar voor alle Koerden. Uit Van, Batman, het maakt niet uit. Alle Koerden zijn op dit moment trots op Amedspor.”
Dat de club nu bovenaan staat is opvallend. In het verleden heeft de club met tegenwerking te maken gehad. Zo werden de fans soms niet toegelaten bij uitwedstrijden. Ook beschikt de club over aanzienlijk minder financiële middelen dan de traditionele topclubs. Ter vergelijking: het budget van Besiktas ligt tien keer hoger.
“We zijn in tegenstelling tot andere clubs geen bedrijf, we blijven overeind dankzij de steun van het volk, dankzij de shirts die mensen kopen en dankzij de kaartverkoop”, zegt voorzitter Nahit Eren tegen de NOS.
Het is volgens velen dan ook een bijzondere prestatie dat deze club als debutant na zes wedstrijden de leiding neemt. Voor sommige fans voelt het alsof ze de competitie hebben gewonnen.
Amedspor is nauw verbonden met de Koerdische identiteit, maar supporters benadrukken dat de club voor hen ook staat voor gelijke rechten en vrouwenrechten. Veel Koerden strijden al decennialang lang voor politieke en culturele rechten in Turkije. Winst op het voetbalveld draait dan ook om veel meer dan alleen voetbal.
Dat is ook zichtbaar op de tribunes. Twee 22-jarige vrouwen, Berfin Ayder en Evindar Tan van de supportersgroep voor vrouwen Mor Tribun, proberen via de wedstrijden aandacht te vragen voor vrouwenrechten. “Vrouwen worden gedood en lastiggevallen. Als we hier een spandoek ophangen, heeft het een grotere kans internationaal zichtbaar te worden.”
Volgens Berfin verbroedert sport ook. “We kunnen ook zeggen dat we Koerden zijn, we kunnen Koerdisch spreken. Steeds meer vrouwen sluiten zich bij ons aan, er zijn veel mensen in de omliggende gebieden die betrokken zijn. Er zijn niet alleen Koerdische vrouwen, maar ook Turkse vrouwen die zich aansluiten.”
Toch zie je soms op de tribunes de spanningen hoog oplopen. Er zijn fans van andere teams met nationalistische opvattingen. Zo is onlangs een supporter in het noordoosten van Turkije op straat aangevallen en liep hij een gebroken neus op omdat hij een tenue van Amedspor aanhad.
Ook zijn er de gele plastic zakken op sociale media of op de tribunes. Het is een verwijzing naar de gele zakken waarin lichamen van Koerdische militanten werden vervoerd. Turkije voerde jarenlang een bloedige strijd met de Koerdische PKK waarbij meer dan 40.000 mensen om het leven kwamen. Inmiddels zijn er gesprekken over vrede en ontwapening.
Zo houden sommige uitwedstrijden veel meer lading dan een gewone voetbalwedstrijd. De veiligheidsmaatregelen rond wedstrijden zijn daarom ook zwaar. Volgens de voorzitter van Amedspor worden bij een thuiswedstrijd ongeveer 1500 politieagenten en 500 particuliere beveiligers ingezet.
Tegelijkertijd weet de club ook de harten te raken buiten het overwegend Koerdische Diyarbakir. Mensen uit andere delen van Turkije volgen Amedspor en ook vanuit Europa reizen fans naar de stad. Tijdens de wedstrijd gisteren waren er fans vanuit Nederland en Duitsland.
Volgens Eren helpt het sportieve succes in de manier hoe er naar de club wordt gekeken. Het succes van het team leidt ook tot saamhorigheid onder Koerden met uiteenlopende opvattingen. “Eigenlijk worden daardoor bepaalde vooroordelen weggenomen”, zegt voorzitter Eren. Op de tribunes zie je soms zelfs Turkse vlaggen wapperen. “Mensen uit de Zwarte Zee-regio, de Egeïsche regio en de Marmara regio volgen Amedspor ook met belangstelling.”
Een team dat eerder vooral werd gezien als een Koerdisch nationalistische of politiek beladen club, krijgt zo door het succes steeds meer nationale aandacht. En daar ziet de club ook kansen. Eren wil vooral een duurzame club bouwen, gedragen door de gemeenschap.
Volgens de 22-jarige Berfin zijn ze er nog lang niet: “Je denkt dat bepaalde vooroordelen zijn weggenomen, maar blijft een een lange weg met obstakels, maar geen onmogelijke.”
