NOS Nieuws
Volgens Amnesty moet de aanval ook “onafhankelijk en onpartijdig” worden onderzocht als oorlogsmisdaad. De drie organisaties trokken die conclusie na het bestuderen van (satelliet)beelden en verslagen over de aanval. Ook spraken ze voor het onderzoek met ooggetuigen, zoals hulpverleners, en functionarissen.
Op 22 april deden de Libanese journalist Amal Khalil en haar collega Zeinab Faraj verslag van de oorlog in Libanon. Ze reden naar het Zuid-Libanese dorp Al-Tiri, nadat ze hadden vernomen dat het Israëlische leger zich daar had teruggetrokken.
Het dorp ligt in een zone die door Israël tot verboden gebied voor Libanezen is verklaard. Inwoners moesten destijds van Israël ook het gebied verlaten, waardoor ongeveer een miljoen Libanezen ontheemd zijn geraakt.
De twee journalisten reden achter een andere auto met daarin de burgemeester van de naastgelegen plaats Bint Jbeil en een ontheemde vriend van het tweetal uit Al-Tiri.
Drie aanvallen
Bij de eerste aanval werd het voertuig voor hen geraakt door een drone en werden de inzittenden gedood. Khalil en Faraj ontvluchtten vervolgens hun auto en zochten dekking in een nabijgelegen gebouw. Het tweetal was volgens Amnesty bang voor meer aanvallen omdat er drones boven hen cirkelden.
Het Rode Kruis deed via de VN-missie UNIFIL een verzoek aan het Israëlische leger om de twee journalisten weg te halen, maar kreeg daar geen reactie op, zegt HRW. Volgens de mensenrechtenorganisatie hielden de drones de twee journalisten in de gaten en vielen ze hen vervolgens aan.
De tweede aanval was op het voertuig van de twee journalisten. Bij de explosie die daarop volgde raakte beide vrouwen gewond. De derde aanval trof het gebouw waar ze naartoe waren gevlucht, dat vervolgens instortte.
Volgens HRW en Legal Agenda werden hulpverleners die op weg waren naar het tweetal door het Israëlische leger urenlang tegengehouden. Het Rode Kruis moest zich terugtrekken omdat het leger een flitsgranaat afvuurde op de hulpverleners en op ze schoot. Volgens het ziekenhuis overleed Khalil uren na de aanval aan een hartstilstand.
Beschermde status
Op 17 april, vijf dagen voor de aanval, ging het staakt-het-vuren in tussen Libanon en Israël. Libanezen mochten van het Israëlische leger echter niet terugkeren naar hun huizen in het zuiden van het land. Dat de twee journalisten zich toch in het gebied bevonden, betekent niet dat zij hun beschermde status als burgers waren verloren, zeggen de organisaties.
Journalisten zijn volgens het internationaal recht burgers. Een bewuste aanval op hen wordt daarom gezien als een oorlogsmisdaad.
De aanval op de Libanese journalisten past volgens HRW, Amnesty en Legal Agenda binnen een breder patroon van directe aanvallen op journalisten, burgers en hulpverleners. Volgens de Verenigde Naties zijn er sinds het begin van de oorlog in Libanon in 2023 veertien journalisten gedood bij aanvallen.
Het Israëlische leger zegt in een verklaring aan Amnesty dat de twee inzittenden in de voorste auto het doelwit waren. Ook betreurt het leger “elk leed dat journalisten is berokkend”. “Er is een voorlopig onderzoek ingesteld naar het incident. Er zijn relevante lessen uit getrokken en die worden toegepast”, aldus het leger aan Amnesty.
Oproep tot sancties
Israëls bondgenoten, zoals de Verenigde Staten en EU-landen als Duitsland, moeten als reactie op de Israëlische schendingen van het oorlogsrecht de levering van wapens en militaire steun stopzetten, vindt HRW.
Ook roept de mensenrechtenorganisatie landen op om sancties op te leggen aan Israëlische functionarissen die betrokken zijn bij het plegen van mensenrechtenschendingen.
