NOS Nieuws••Aangepast
In 2024 werd er drie jaar cel geëist tegen Ali B en kreeg hij er twee. Nu, in hoger beroep, eiste het Openbaar Ministerie (OM) twee en een half jaar, maar heeft het gerechtshof hem drie jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf gegeven. Wat is er nu anders?
De zaak tegen Ali B draait om vier strafbare feiten: twee aanrandingen en twee verkrachtingen, bij drie vrouwen. Hij werd in 2024 door de rechtbank in Haarlem vrijgesproken van de twee aanrandingen. Voor één van de verkrachtingen werd hij wel veroordeeld, maar de tweede beoordeelde de rechtbank destijds als poging tot verkrachting. Die laatste betrof zangeres Ellen ten Damme.
Ali B heeft steeds gezegd aan alles onschuldig te zijn en ging in hoger beroep. Vandaag deed het hof uitspraak en veroordeelde hem dus tot drie jaar cel. Een hogere celstraf, ondanks een lagere eis van het OM.
Dit keer was de eis van het OM een half jaar lager dan de vorige keer omdat de aanklagers wilden dat het hof rekening zou houden met de grote media-aandacht voor de zaak, die Ali B als erg zwaar had ervaren. Ook vindt het OM dat meeweegt dat hij nog geen strafblad heeft. Verder had het OM nu bij een van de aanrandingen om vrijspraak gevraagd.
De tweede verkrachting
Ali B is nu veroordeeld voor beide verkrachtingen. Het Hof oordeelt dat er bij Ellen ten Damme wel degelijk sprake was van verkrachting, en niet alleen een poging daartoe. De rechtbank was tot die conclusie gekomen omdat ze zich hevig had verzet en B uiteindelijk de kamer had uitgekregen, zei de voorzitter van het hof vandaag.
Maar haar verklaringen dat B “een beetje” bij haar zou zijn binnengedrongen, is voor het hof juridisch gezien een voltooide verkrachting. Binnendringen is binnendringen kortom, ook terwijl ze zich hevig verzette.
Bovendien zag het gerechtshof voldoende steunbewijs. Kort na de verkrachting vertelde Ten Damme haar manager dat B te ver was gegaan en over haar grens was gegaan. Ook zag de manager daarna de effecten bij haar. De zangeres gedroeg zich ineens timide, “wezenloos en leeg”.
De andere verkrachting acht het hof, net als de rechtbank eerder, bewezen. Ook over de twee aanrandingen oordeelt het hof hetzelfde als de rechtbank. De verklaringen van beide vrouwen zijn wel geloofwaardig, maar er was niet genoeg steunbewijs om de aanrandingen wettig te bewijzen. In één geval was dat omdat het slachtoffer pas veel later iemand over het voorval had verteld.
Zelf de publiciteit gezocht
Voor het bepalen van de strafmaat wordt vaak gekeken naar soortgelijke zaken. Voor een verkrachting met “beperkte mate van dwang”, zoals hier het geval was, wordt meestal een celstraf van twee jaar gegeven. Dat zou op vier jaar komen.
Maar het hof heeft beide verkrachtingen apart beoordeeld. De ene was “heftig, maar kort”. De tweede noemt het hof een “langer durende aanval, waarbij ondanks hevig verzet toch is binnengedrongen”.
De grote media-aandacht is voor het hof geen reden geweest om een lagere straf te geven. Ali B had kunnen weten dat deze delicten negatieve aandacht zouden kunnen opleveren, en heeft dat dus aan zichzelf te wijten, aldus het hof. Bovendien heeft hij zelf de publiciteit opgezocht.
Zo is het gerechtshof tot een gevangenisstraf van drie jaar gekomen. De advocaat van Ali B heeft al laten weten dat hij in cassatie gaat, wat de laatste mogelijkheid is om de uitspraak aan te vechten. De zaak wordt dan niet opnieuw inhoudelijk behandeld; de Hoge Raad beoordeelt alleen of het recht op de goede manier is toegepast.
In de video zie je hoe de rechter het vonnis tegen Ali B uitspreekt en motiveert:
Rechter spreekt vonnis Ali B uit: ‘Verkrachting van zowel Ellen als Naomi bewezen’
