NOS Nieuws•
De Amerikaanse zanger ‘Country’ Joe McDonald is op 84-jarige leeftijd overleden. Hij was internationaal bekend van een protestlied dat hij in 1969 op muziekfestival Woodstock zong met zijn band Fish.
McDonald had het cynische maar vrolijk klinkende I-feel-like-I’m-fixin’-to-die rag in een uurtje geschreven uit protest tegen de Vietnamoorlog. Bitter zingt hij hoe een generatie mannen hun lesboeken voor geweren inruilt om te gaan vechten in Azië, voor het karretje gespannen door machtige politici, ambitieuze generaals en op winst beluste kapitalisten.
“What are we fighting for? Don’t ask me I don’t give a damn, next stop is Vietnam“, luidt het refrein dat de massa op Woodstock massaal meezong. “There ain’t no time to wonder why – whoopie, we’re all gonna die!“
Vernoemd naar Stalin
Het anti-establishment zat er al vroeg in bij Joe McDonald, als kind van communistische ouders uit Washington D.C. Zijn voornaam had hij gekregen als verwijzing naar Joseph Stalin, een vriend voegde er country aan toe omdat de Russische leider zo genoemd werd in de Tweede Wereldoorlog.
Na een diensttijd bij de marine kwam McDonald in de tegencultuur van San Francisco terecht, waar hij tussen gelijkgestemden als Jefferson Airplane, Grateful Dead en The Byrds zijn muzikale draai vond. Over het einde van zijn relatie met Janis Joplin schreef hij het melancholieke Janis. Ook had hij een klein hitje met Not so sweet Martha Lorraine.
Het meest bekend werd zijn protest-rag. Die begon hij aanvankelijk door het publiek de naam van zijn band te laten scanderen (F-I-S-H), maar al snel werd dat F-U-C-K als symbool van protest en vrijheid van meningsuiting. Het leverde hem een tv-boycot op: de vermaarde talkshow van Ed Sullivan annuleerde onmiddellijk een optreden.
Invaller
Ook op Woodstock gebruikte McDonald de yell, is te zien in de gelijknamige muziekdocumentaire van het festival. De tekst van hert protestlied wordt in die film gepresenteerd als een karaokeversie met een bolletje dat op het scherm de tekst volgt.
McDonald trad de derde dag van het festival op, tussen Joe Cocker en Ten Years After. Een dag eerder had hij ook al ad hoc enkele nummers gespeeld, omdat enkele artiesten op het chaotisch verlopen festival nog niet gearriveerd waren.
De band Fish overleefde het festival niet lang, maar McDonald bleef ook in de jaren daarna optreden. Hij bleef zich ook inzetten voor Vietnamveteranen: zo hielp hij in 1995 bij het oprichten van een oorlogsmonument in zijn woonplaats Berkley. Daar overleed McDonald gisteren aan complicaties door de ziekte van Parkinson.
