NOS Nieuws•
“China zal in zijn vuistje lachen”, zo is de unanieme mening van ruimtevaartexperts over de onbemande raket van Blue Origin die vannacht explodeerde op het lanceerplatform in Florida. Juist deze New Glenn-raket van Amazon-miljardair Jeff Bezos was door de Amerikaanse ruimtevaartdienst NASA uitgekozen om volgend jaar een bemande maanvlucht mogelijk te maken.
“Die missie staat nu op losse schroeven”, concludeert Erik Laan, docent ruimtevaart aan de InHolland Hogeschool.
Met de missie wil de Verenigde Staten net even eerder voet op de maan te zetten dan China. “Wie er als eerste komt heeft de beste plek, en kan die als exclusieve zone op de maan aanmerken”, legt Laan uit. “Voor Blue Origin en de VS is deze explosie daarom niet veel minder dan een complete ramp.”
Weggevaagd
Het gaat namelijk niet alleen om de ontplofte raket, vult ruimtevaartingenieur Stijn Ilsen van de Belgische satellietbouwer Redwire Space aan: “Ze zullen de raket wel moeten herontwerpen. Maar de enorme explosie heeft ook het enige lanceerplatform van Blue Origin weggevaagd. Het kost wel een jaar om dat te herbouwen. Blue Origin werkte al aan een tweede lanceerplatform, maar het duurt misschien nog wel negen maanden voor die af is.”
Een lanceerplatform is namelijk niet zomaar even aangelegd. “De toren, de tanks, de leidingen. Dat is allemaal weg”, verwacht Laan na het zien van de beelden van de gigantische explosie. Om de ruimte te bereiken is de New Glenn-raket gevuld met vloeibare zuurstof en methaan. “Met wat daar in zat had ik mijn cv-ketel de rest van mijn leven mee kunnen laten branden.”
Zie hier hoe de raket van Blue Origin vannacht explodeerde:
Enorme explosie: raket van Jeff Bezos ontploft
Rob van den Berg van Sterrenwacht Sonneborgh benadrukt wel dat tegenslagen als deze erbij horen. “Een nieuwe raket vol nieuwe technologie is nooit 100 procent uitontwikkeld, geen enkele trouwens. Het risico op een mislukte lancering bouw je in, zeker commerciële partijen. Een overheidsagentschap als de NASA doet eerst meer testen. Je wilt niet voor het oog van de belastingbetaler allemaal ontploffingen hebben.”
Dat de explosie volgde na eerder geslaagde lanceringen van de New Glenn-raket kwam als grootste tegenslag. “Ik had deze niet op mijn lijstje van dingen die zouden gebeuren”, zegt Laan. “In deze ontwikkelingsfase had dit niet mogen gebeuren.”
De raketten van Blue Origin van Jeff Bezos zouden zijn webgigant Amazon ook aan meer eigen satellieten moeten helpen. “Die moeten nu weer met concurrent SpaceX van Elon Musk naar boven. Dat gaat een flinke duit kosten”, aldus Ilsen.
Toch is de explosie vooral een politieke tegenslag, benadrukken Laan, Ilsen en Van den Berg. Ilsen: “De onbemande maanlander die Blue Origin had moeten leveren om de Chinezen te kloppen in de race om de maan lijkt compleet onmogelijk.”
Wedstrijdje ver-plassen
Want hoewel de VS en China samen met Blue Origin en SpaceX wijzen naar economisch profijt van een permanente basis op de maan, gaat het vooral om prestige. “Het is vooralsnog gewoon een politiek wedstrijdje ver-plassen”, omschrijft Van den Berg het.
“Natuurlijk schermen ze met belangrijke grondstoffen en technologische ontwikkeling. Maar het is nu vooral een manier om een nog grotere vuist naar de rest van de wereld te maken. Een race wie er als eerste op maan komt en het verst kan plassen.”
Toch neemt dat niet weg dat ruimtevaart economisch gewin oplevert. “Op de maan is het in aardse dagen veertien dagen dag en veertien dagen nacht. En het is er extreem koud”, vertelt Ilsen. “Om daar te kunnen leven zou je een nucleaire reactor moeten ontwikkelen die zó klein en efficiënt is dat je het naar de maan kunt brengen. En dat het daar jaren kan werken. Het is duidelijk dat het veel geld kost zoiets te ontwikkelen. Maar zulke kerncentrales kunnen dan ook op aarde draaien.”
Tegelijk kan de tegenslag bij Blue Origin volgens Ilsen ook weer een goed moment zijn voor bezinning rond het enorme enthousiasme over commerciële ruimtevaart die er heerst. “SpaceX wil voor miljarden naar de beurs. Maar ook dit bedrijf gaat nog tegenslagen meemaken. Naar de maan is niet zo vanzelfsprekend. In de jaren zestig dachten we: onze kleinkinderen gaan straks op schoolreis naar de man. Maar zo gemakkelijk is het niet gebleken.”
