NOS Nieuws
De Amerikaanse jazzsaxofonist Plas Johnson is op 94-jarige leeftijd overleden, melden zijn kinderen aan The New York Times. Beroemd is zijn tijdloze solo in het nummer The Pink Panther Theme voor de gelijknamige film uit 1963. Later werd de tune gebruikt bij de populaire tekenfilmserie Pink Panther.
Johnson was al een grote naam in de jazz-wereld, maar werd pas bij het grote publiek bekend door zijn bijdrage aan The Pink Panther. De muziek werd in 1963 opgenomen onder leiding van de Amerikaanse componist Henry Mancini. Het American Film Institute zette de muziek op de 20ste plaats in de lijst van beste filmmuziek aller tijden.
De soundtrack werd ook bekroond met drie Grammy Awards en was in 1965 genomineerd voor een Oscar voor Beste Originele Muziek.
Johnson Brothers
Johnson groeide op in de Amerikaanse staat Louisiana. In de lokale krant vertelde Johson over de opnames van The Pink Panther Theme: “Volgens mij hebben we het in slechts twee takes gedaan. Toen we klaar waren, applaudisseerde iedereen, zelfs de strijkers”, zei Johnson over die sessie. “En dat zegt wat… Ze applaudisseren nooit voor iets.”
De liefde voor muziek kreeg Johnson van zijn vader, die banjo en saxofoon speelde. Zelf begon Johnson met zingen, tot hij van zijn vader als 12-jarige een sopraansaxofoon cadeau kreeg. Johnson ontdekte steeds meer blaasinstrumenten en waagde zich al snel aan grotere saxofoons, waaronder de alt-, tenor- en baritonsaxofoon. Uiteindelijk leerde hij ook klarinet en fluit spelen.
Samen met zijn broer Ray, actief als pianist, maakte Johnson eind jaren 40 eerst opnames onder de naam Johnson Brothers. In 1951 toerde hij door de VS met R&B-zanger Charles Brown. Dit was net nadat hij in 1950 samen met zijn broer zijn eerste plaat had uitgebracht bij DeLuxe Records.
Muzikant voor beroemdheden
Nadat hij van sopraansaxofoon was overgestapt op alt- en tenorsaxofoon, verhuisde Johnson in 1954 naar Los Angeles. Daar werd hij sessiemuzikant en werkte hij samen met grote artiesten onder wie BB King, Johnny Otis, Frank Sinatra, Rod Stewart, Marvin Gaye, Elton John en Nat King Cole.
Over het spelen van jazz zei Johnson in een interview: “Je verbetert je jazz niet in de studio. Je bent in de studio vanwege de jazz en blues die je kent.”
Aan The San Francisco Chronicle vertelde Johnson ook over zijn carrière: “Ik heb vier jaar lang in clubs gespeeld, zo’n 5000 nummers geleerd en samengewerkt met zangers, stripteasedanseressen en andere danseressen”, zei hij in 2007. “Mensen stonden op en dansten, of wiegden heen en weer op hun stoel. Dat was je applaus.”
