Tieme Heeringa (20) is de jongste wethouder van Nederland

• Hadassah Eljon

  redacteur Binnenland

Terwijl veel twintigers zich afvragen of ze vanavond naar de kroeg gaan, of misschien naar de sportschool, neemt de 20-jarige Tieme Heeringa vandaag plaats in het college van het Friese Dantumadiel. Hij is dan voor zover bekend de jongste wethouder ooit in Nederland.

“De mensen reageren verrast op deze nieuwe stap”, vertelt Heeringa. Hij studeert rechten aan de Rijksuniversiteit Groningen en woont nog thuis. Hij krijgt onderwijs, cultuur en jongeren in zijn portefeuille.

Jonge wethouders zijn zeldzaam(opent in nieuw venster): van de bijna duizend wethouders van wie de leeftijd bekend is, is minder dan twee procent jonger dan 30 jaar. Bij de Wethoudersvereniging zijn ze blij met Heeringa. “Jonge bestuurders brengen een ander perspectief mee”, zegt directeur Hatte van der Woude.

Dat Heeringa op zijn twintigste wethouder wordt, had hij zelf een paar jaar geleden ook niet verwacht. Zijn politieke carrière begon in 2022, toen hij als vierdeklasser samen met een klasgenoot een petitie startte voor nieuwbouw van het Dockinga College in Dokkum.

Zo kwam hij in contact met de Fryske Nasjonale Partij. Hij werd lid omdat die partij zich inzet voor de Friese identiteit en lokale ondernemers. Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2025 stond hij op plek 20 van de kandidatenlijst en voerde hij campagne door het hele land.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen in Dantumadiel werd hij op zijn negentiende al lijsttrekker. Wethouder worden was toen nog niet aan de orde. “Dat we in de coalitie zouden komen, verraste ons.”

Heeringa komt straks terecht in een college met bestuurders die tientallen jaren ouder zijn dan hijzelf. Spannend vindt hij dat niet. “Ik heb met ervaren wethouders heel veel contact. We vullen elkaar aan. Zo weet ik meer wat er onder jongeren speelt en op sociale media.”

Volgens hem kan zijn leeftijd juist een voordeel zijn. Hij wil jongeren meer betrekken bij de lokale politiek en ervoor zorgen dat zij zich gehoord voelen. “Een wethouder beslist veel voor jongeren en zij moeten begrijpen wat dit inhoudt.”

Van der Woude herkent dat. Doordat jonge bestuurders zelf de problemen van jongeren begrijpen, kunnen zij die groep volgens haar beter vertegenwoordigen.

Tegelijkertijd wordt er veel gevraagd van wethouders, ongeacht hun leeftijd. “Ben je bereid om vijftig of zestig uur per week te werken? Je bent veel van huis en veel avonden weg. Je moet heel stevig in je schoenen staan en niet omvallen van kritiek.”

Met kritiek denkt Heeringa wel te kunnen omgaan: “Toen ik op mijn negentiende lijsttrekker werd, vonden mensen daar ook wat van. Uiteindelijk heb ik het tegendeel bewezen en ben ik de eerste FNP-wethouder in meer dan tien jaar geworden. Mensen zeggen van alles op Facebook, maar daar kijk ik niet naar.”

Volgens Van der Woude is begeleiding belangrijk, zeker voor beginnende wethouders. De Wethoudersvereniging biedt die ondersteuning, maar leeftijd is daarbij niet de belangrijkste factor. “Veel oudere mensen hebben, net als jonge mensen, geen bestuurlijke ervaring. Dat is niet leeftijdsgebonden.” Dat beaamt Heeringa: “Er staat geen 20-jarige wethouder, er staat gewoon een wethouder.”

Voor Heeringa zal het wethouderschap ook betekenen dat zijn leven anders wordt dan dat van leeftijdsgenoten. “Mijn vrienden van de universiteit feesten veel en hebben echt een studentenleven.”

Dat zijn leven er anders uitziet dan dat van zijn leeftijdsgenoten is hij al langer gewend. ”Voorheen combineerde ik mijn studie met het lijsttrekkerschap en mijn werk als buschauffeur. Nu is mijn team zo leuk dat het vaak niet als werk voelt.”

Juist omdat hij de problemen van zijn generatie begrijpt, denkt hij iets toe te kunnen voegen aan het lokale bestuur. Voor Heeringa is dat ook precies de reden dat hij wethouder wilde worden: “Ik wil dat mensen mij makkelijk kunnen bereiken en me kunnen bellen. Ik zal veel op pad zijn. Zoals op de fiets, zodat je mensen tegenkomt.”