Zuid-Sudanese modellen dromen van Europa, maar stranden bij de grens

• Elles van Gelder

  correspondent Afrika

Jongeren oefenen hun loopje, hun blik strak vooruit en hun houding zelfverzekerd. Ze zetten grote stappen door een oud en verlaten hotel in de Zuid-Sudanese hoofdstad Juba en dromen van de catwalks in Europa.

Zuid-Sudan is momenteel een van de belangrijkste talentpools in de internationale modewereld. Verschillende topmodellen komen uit het land of hebben er wortels, zoals Alek Wek en Anok Yai. Zij schitteren op de covers van Vogue en lopen shows voor grote merken als Prada, Louis Vuitton en Versace.

En dan is er Awar Odhiang, die opgroeide in een vluchtelingenkamp en onlangs een show van Chanel afsloot. Vogue Italia noemde haar in februari 2026 zelfs “het topmodel van dit moment”.

“Zuid-Sudanese modellen domineren,” zegt Doris Sukeji, eigenaresse van modellenbureau Jubalicious. “Onze modellen zijn in trek. Zuid-Sudanese modellen staan bekend om hun lange lichamen, lange ledematen en een hele donkere huid. Dat is wat Europese merken nu willen.”

Sukeji vertegenwoordigt tientallen jonge modellen die ze klaarstoomt om het internationaal te maken. Een paar keer per week traint ze het aanstormend talent. “Sneller, meer energie, en dan stoppen en poseren!” roept modellencoach Aguin Akech hen toe op de binnenplaats van een verlaten hotel in Juba. “Ze willen naar Parijs en Milaan. Wij proberen hen te helpen die droom waar te maken.”

Voor veel jongeren is modellenwerk meer dan een carrière: het is een kans om aan de armoede te ontsnappen. In een land waar een groot deel van de bevolking onder de armoedegrens leeft, kunnen inkomsten uit internationale shows hun leven, en dat van hun familie, veranderen.

Zoals dat van de 24-jarige Bichar Hoah, die opgroeide in een vluchtelingenkamp in buurland Kenia. “Ik wil dit werk doen zodat ik mijn alleenstaande moeder kan helpen.” Hij werd uitgenodigd voor een show van Yves Saint Laurent. “Maar ik kreeg geen visum. Ik had daar kunnen staan.”

Hij is niet de enige die zijn papieren niet rond krijgt. Het afwijzen van visa is een trend, zegt Sukeji van Jubalicious. “Ik heb acht modellen die zijn afgewezen terwijl ze naar Frankrijk zouden gaan voor Prada, Fendi en Dior. De Franse ambassade geeft geen reden, maar ik denk dat ze bang zijn dat de modellen niet zullen terugkeren. Terwijl ze gewoon met een opdracht vertrekken en daarna weer terug willen naar hun familie hier.”

De visumproblemen passen in een bredere trend van strengere immigratieregels in Europa. Voor veel Afrikanen die naar Europa willen voor werk, studie of een kort verblijf, wordt het steeds moeilijker om een visum te krijgen. Volgens cijfers van de Europese Commissie worden aanvragen uit Afrikaanse landen relatief het vaakst afgewezen, vaak zonder duidelijke uitleg.

“Dit is hartverscheurend,” zegt modellencoach Akech. “Sommigen hebben geld geleend om de hoge hakken te kopen waarop ze oefenen. Ze hopen geld te verdienen voor hun families. Ik wil dat ze gaan lopen voor Louis Vuitton en Dior. Ik weet dat ze het in zich hebben. Ik wil dat ze schitteren.”

De modellen blijven ondertussen hoop houden. “We zijn trots op hoe we eruitzien,” zegt model Schol Deng. “We willen ook een ander beeld van ons land laten zien: de schoonheid, niet alleen de ellende.” “Ik ga door,” zegt ook Hoah. “Mijn moeder rekent op me.”