Daklozen zijn belangrijk thema bij de gemeenteraadsverkiezingen Rotterdam

• Jozephine Trehy

  verslaggever

Honderden daklozen die ’s nachts op straat slapen, een paar duizend Rotterdammers zonder vaste woon- of verblijfplaats en een toename van de overlast door verslaafden: bij de gemeenteraadsverkiezingen van volgende week is het daklozenprobleem een van de belangrijkste thema’s in Rotterdam.

Ook de toekomst van de Pauluskerk is onderwerp van discussie. De kerk is al sinds de jaren 80 van de vorige eeuw een opvangplek voor daklozen en verslaafden in Rotterdam. Maar dat brengt ook overlast met zich mee voor omwonenden. Leefbaar Rotterdam, de grootste partij in de gemeenteraad, wil daarom dat de opvang stopt. GroenLinks-PvdA is juist trots op de rol van de Pauluskerk.

Predikant Martijn van Leerdam staat bij de ingang van de Pauluskerk als hij wordt aangesproken door een van de daklozen. De man mompelt dat de predikant een boeketje verdient vanwege zijn goede werk en bedankt hem. Daklozen kunnen overdag terecht in de Pauluskerk om iets te eten of om te douchen. Vandaag zitten er zo’n vijftig mensen binnen. Sommigen zitten rustig koffie te drinken, anderen zijn luidruchtiger.

Predikant Leerdam vindt het treurig dat zijn kerk nu zo’n belangrijk onderwerp is bij de verkiezingen. “Door het lakse beleid van Leefbaar Rotterdam de afgelopen jaren, zitten we nu met zoveel dakloze mensen hier op straat die nergens terechtkunnen behalve bij ons.”

Toen de Pauluskerk in 2013 weer openging na een renovatie, sliep volgens Leerdam bijna niemand in Rotterdam op straat. “Misschien waren er toen vijftien daklozen in de hele stad. Dus in dertien jaar tijd zijn het er twintig keer zoveel geworden. Dat is fiks.”

De predikant noemt de opvang van de kerk dweilen met de kraan open, want er moet gekeken worden naar permanente opvang en zorg voor de daklozen. “Het is misgegaan bij het uitsluitingsbeleid van de gemeente en valse bezuinigingen op de verkeerde plek.”

Een stuk verderop staat Rebecca een sigaret te roken. Ze vertelt dat ze al een jaar geen huis heeft. Er is te weinig begrip voor daklozen, zegt ze. “Er wordt niet meer naar het verhaal gekeken. Er wordt geen correcte hulp aangeboden. En dan heb je de Pauluskerk die ze willen sluiten. Maar ja, waar moeten die mensen dan naartoe?”

Wethouder en lijsttrekker van Leefbaar Rotterdam, Ronald Buijt, zegt de kerk niet te willen sluiten, maar wel de opvang te willen stoppen vanwege de overlast voor omwonenden en ondernemers.

“Het is een slechte entree van de stad, vlak bij het centraal station. En het heeft een aanzuigende werking vanuit de rest van het land”, zegt Buijt.

Het stadsbestuur heeft de laatste maanden veel geld uitgegeven voor de aanpak van de overlast van daklozen en drugsverslaafden. Maar GroenLinks-PvdA-lijsttrekker Jeroen Postma geeft het college juist de schuld van de problemen. “Bankjes weghalen, daklozen beboeten, zelfs blikjes willen afpakken van mensen die ze inzamelen. Dat zijn geen maatregelen die deze stad veiliger en menselijker maken. Dat zijn symboolmaatregelen.”

Lennie Braun woont al 36 jaar in de buurt van het Eendrachtsplein. Een plek waar veel overlast is van daklozen. “Ze maken de vuilniszakken open voor statiegeldflesjes en poepen overdag op straat. Je stapt gewoon in de stront als je de auto uitstapt. Kinderen kunnen niet buitenspelen.”

Lennie gaat volgende week zeker stemmen. Wie er wint, maakt haar niet uit: als het daklozenprobleem maar opgelost wordt. “Ik vind het ook zielig hoor voor die mensen en ik ben wel voor goede opvang, ook al hebben ze geen verblijfsvergunning. Ze kunnen gewoon nergens heen.”