De rel rond Trumps ‘menselijke printer’: wie is Natalie Harp?

• Ryan Hermelijn

  correspondent Verenigde Staten

Het was maar een zinnetje, ogenschijnlijk achteloos uitgesproken door de Democratische senator Jon Ossoff tijdens een campagnetoespraak voor de tussentijdse verkiezingen. “De president heeft helemaal geen zin in zijn baan, hij wil zijn balzaal bouwen en reizen met Natalie in hun schijnbaar weerloze vliegende paleis.”

Hij verwees daarmee naar het nieuwe Air Force One-toestel dat Trump cadeau kreeg van Qatar en waar cruciale verdedigingssystemen op ontbreken. Toen de president na aanwijzingen voor een Iraanse aanslag onverwacht wisselde van vliegtuig, was Natalie Harp een van de weinige vertrouwelingen die meevlogen.

Reizen met Natalie dus. Daarmee insinueerde Ossoff dat het geen zuivere koffie is dat Donald Trump zoveel tijd doorbrengt met zijn assistente.

Een rel was geboren. Het Witte Huis reageerde furieus en woordvoerders buitelden over elkaar heen om Ossoff te beledigen. “Een feminien kind dat van theater houdt en Barack Obama nadoet”, zei een van hen. Een ander noemde hem “Jon Jackoff” en de “biggest cuck loser in de politiek.”

Het Witte Huis bewaart dit zeldzame kaliber beledigingen meestal voor zijn grootste politieke vijanden. Kennelijk is er een gevoelige snaar geraakt.

Het draait dus allemaal om Natalie Harp, 35 jaar oud en bijgenaamd de ‘menselijke printer’, omdat ze vaak gewapend is met een mobiele printer waarmee ze voor Trump afdrukken maakt van nieuwsartikelen. Ook dicteert(opent in nieuw venster) Trump haar zijn eigen berichten voor sociale media. Veel Amerikanen hadden nog nooit van haar gehoord, maar volgens Google is het aantal zoekopdrachten naar haar naam recentelijk met 5000 procent toegenomen.

Harp is op een voor Trump beproefde manier in zijn inner circle terechtgekomen: hij zag haar op tv en dat beviel hem. Harp verscheen in 2019 op Trumps huiszender Fox News om hem te prijzen voor een wet die haar leven zou hebben gered. Harp, die leed aan botkanker, zei dat Trumps wet haar toegang gaf tot experimentele behandelingen waardoor ze van de ziekte kon herstellen.

Ze herhaalde haar verhaal op meerdere conservatieve platforms en kreeg vervolgens een baan als tv-presentator bij het conservatieve kanaal OAN, waar ze de mythe verkondigde(opent in nieuw venster) dat Trump de verkiezingen in 2020 had gewonnen. In 2022 ging ze voor Trump werken en sinds het begin van zijn tweede termijn is ze bijna altijd in zijn buurt te vinden.

Haar ongebreidelde toegang tot de president, en mogelijk ook tot gevoelige staatsinformatie, is precies waar overheidsmedewerkers zich zorgen over maken. Nieuwszender MS NOW onthulde dat Harp al een jaar in het Witte Huis werkte zonder het verplichte veiligheidsonderzoek te hebben voltooid. Volgens de zender werkte ze pas mee nadat juridische adviseurs alarm hadden geslagen en Trump persoonlijk had ingegrepen.

En er zijn meer signalen die vragen oproepen. Andere media, zoals The New York Times, hebben brieven van Harp aan de president gepubliceerd. Daarin noemt ze de president haar “beschermer in dit leven” en schrijft ze dat hij “de enige is die ertoe doet”. Die extreme toewijding aan de president zou volgens bronnen verontrustend zijn geweest voor de Secret Service, die verantwoordelijk is voor de veiligheid van het staatshoofd.

Conservatieve commentatoren stellen dat die zorgen overdreven zijn en dat er niets ongepasts aan de hand is. Zij eisen excuses van de senator uit Georgia voor zijn “seksistische uitspraken”. Ook verwijten ze de Democraten hypocrisie, omdat ze zo prat gaan op hun steun aan vrouwen, maar deze uitlatingen niet veroordelen.

Ossoff zelf lijkt zich bewust van de kritiek op zijn opmerkingen en zegt dat hij Harp aanhaalde om een punt te maken over Trumps bubbel van medewerkers, die “dienen als een soort veiligheidsdekentje dat ervoor moet zorgen dat hij zich goed voelt”.

Hoe dan ook geeft de senator een signaal af dat de oproep van oud-first lady Michelle Obama (“When they go low, we go high”) een reliek uit het verleden is. Ossoff staat voor een generatie Democraten die bereid is vuur met vuur te bestrijden in het Trump-tijdperk.

Het probleem voor de Democraten is dat niemand dit spel beter speelt dan Donald Trump zelf. Een ander risico is dat die persoonlijke aanvallen de aandacht afleiden van thema’s als de economie en de oorlog met Iran.

Hoewel Harp nu volop in de schijnwerpers staat, zijn er geen signalen dat Trump van haar af wil. Volgens het boek Regime Change van New York Times-journalisten Maggie Haberman en Jonathan Swann liet Trump zich over Harp ontvallen dat ze net zoveel van hem hield als zijn vrouw en kinderen: “Jullie zullen er allemaal vandoor gaan en geld verdienen, maar zij zal mij nooit verlaten.”