Hachelijke momenten voor wadlopers bij Ameland: ‘Voeten als ijsklontjes’

De schrik zit er nog goed in bij de wadlopers die vanochtend vast kwamen te zitten bij Ameland. 32 mensen, onder wie vier gidsen, kwamen in de problemen. “We moesten dicht bij elkaar staan om elkaar warm te houden.”

Rond 06.45 uur ging het mis. Een groep wadlopers werd overrompeld door het hoge water, begon onderkoelingsverschijnselen te vertonen en moest door reddingsorganisatie KNRM worden gered met een boot en een helikopter.

De groep was bijna klaar met een speciale nachttocht, waarbij wadlopers van Holwert naar Ameland lopen. Die tocht wordt één keer per jaar georganiseerd.

Martijn Rijke deed mee aan de nachttocht, die rond 02.30 uur begon. De eerste paar uur ging het best voorspoedig. “Maar op ongeveer 90 procent, met het eindpunt in zicht, liepen we vast. De gidsen zochten naar een doorgang, maar die was er niet meer. Toen zijn de hulpdiensten gebeld.”

Vooral de kou was toen vervelend. “Sommige deelnemers hadden ook een korte broek aan. We zijn toen dicht bij elkaar gaan staan, om elkaar warm te houden.”

Martijn Rijke over de tocht en de reddingsactie:

Omrop Fryslân(opent in nieuw venster) sprak met Nynke Heeg, die samen met haar vriendin meeliep. “Het was eigenlijk een heel mooie tocht, de zon kwam op. Toen was alles nog rustig en vredig.” Ze beschrijft dat het best even spannend werd, toen ze vast kwamen te zitten. “De een na de ander werd stiller en kouder. Een paar raakten in paniek, maar we konden elkaar wel rustig houden.”

Na de reddingsoperatie werden de lopers naar het boothuis van de KNRM op Ameland gebracht, waar ze konden douchen, warme kleding kregen en op temperatuur konden komen. “Mijn voeten waren ijsklontjes”, zegt Heeg.

Ook voor Willard Molenaar van de KNRM was het een bijzondere werkdag; hij moest een aantal wadlopers redden met de boot. Hij denkt dat de lopers zich hebben verkeken op een geul, die dieper was dan ze hadden verwacht. “Normaal sta je daar tot je knieën in het water, maar dat was nu veel hoger. Daarna zijn ze eigenlijk opgesloten door het opkomende water.”

Molenaar zegt dat de meeste mensen bij aankomst in het boothuis onderkoelingsverschijnselen vertoonden. “Je bent helemaal nat, je staat stil op de wind. En dan raak je snel onderkoeld.”

Na de hectische dag weet wadloper Heeg niet of ze snel weer het wad opgaat. “Ik denk dat ik hier nog wel even van zal dromen.”