Vanwege acuut ontploffingsgevaar lukt het de Denen niet om Timmy te bergen

Na drie mislukte pogingen zijn de Deense autoriteiten vandaag gestopt met de berging van de dode bultrug Timmy. In de maag en darmen van de walvis hopen zich rottingsgassen op die elk moment tot ontploffing kunnen komen.

De mislukte bergingspogingen zijn het nieuwste hoofdstuk in het verhaal rond de enorme walvis, die vorige maand strandde voor de kust bij Wismar in het noorden van Duitsland.

Dierenliefhebbers vreesden dat de walvis, die normaal in de veel diepere Atlantische Oceaan rondzwemt, ten dode was opgeschreven. Greenpeace riep meermaals op om Timmy met rust te laten. Andere dierenliefhebbers vonden dat zielig. Zij zamelden geld in voor een soort drijvend aquarium waarmee de bultrug op 2 mei iets ten noorden van Denemarken werd uitgezet. De hoop was dat hij daarvandaan zou terugzwemmen naar de Atlantische Oceaan.

Die reddingspoging bleek afgelopen zaterdag tevergeefs. Een DNA-test wees uit dat een dode walvis die was aangespoeld op het Deense eiland Anholt Timmy was.

Sindsdien proberen de Denen het dier te bergen. Het plan was om het kadaver aan een touw vast te leggen en het dan met een schip naar de havenstad Grenaa te slepen. Daar kan het dier dan onderzocht worden op ziektes, maaginhoud en, voor veel dierenliefhebbers heel belangrijk: doodsoorzaak. Wetenschappers en dierenartsen kunnen daar ook vergelijkingen maken met eerdere strandingen van walvissen.

Vanochtend vroeg werd het kadaver van het strand van Anholt de volle zee in gesleept. Het kwam op een zandbank terecht.

Daar ligt het nu nog, met om zich heen tal van meeuwen die proberen het vlees te bemachtigen. De bergers zijn bang dat het dier ontploft als ze het touw bevestigen. Het risico op een explosie stijgt zelfs iedere minuut, zegt een deskundige in de Duitse krant Bild(opent in nieuw venster). De opgehoopte rottingsgassen in de ingewanden van een walvis kunnen nergens heen door de dikke spekhuid.

Ook de waterstand speelt een rol bij de mislukte berging van vandaag, laten de Denen weten. Het is onbekend wanneer ze een nieuwe poging wagen.

Intussen blijft Timmy de Duitsers bezighouden. Het ministerie van milieu van de noordelijke deelstaat waar de walvis als eerste strandde heeft vandaag een tracker opgeëist. De tracker was aan Timmy meegegeven toen hij naar Denemarken werd gebracht en moet het antwoord geven op de vraag hoelang de walvis nog heeft geleefd.

Gisteren bleek overigens dat Timmy helemaal geen mannetje was. Doordat het dier op z’n rug ligt, zijn(opent in nieuw venster) twee zogenoemde melkklierspleten te zien waarin tepels zitten.

Alle ontwikkelingen met Timmy (v) betekenen dat het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam nog even moet wachten. Het museum maakte vandaag bekend dat het dier prima in de collectie zou passen.

Het museum heeft sinds een aantal jaren de vaste expositie Dode dieren met een verhaal. Daarin is bijvoorbeeld de dominomus te zien, de mus die werd doodgeschoten omdat zij 23.000 dominostenen omgooide. Later, tijdens de coronapandemie, werd een mondkapmeeuw toegevoegd. Dat was een zilvermeeuw die met haar poot verstrikt raakte in het elastiekje van een achteloos weggegooid mondkapje.

Onlangs liet(opent in nieuw venster) het Natuurhistorisch Museum weten ook de doodgeschoten probleemwolf Bram te willen toevoegen aan de vaste expositie. En nu willen de Rotterdammers Timmy hebben. Of in ieder geval voor een deel want voor de hele dode walvis zou een nieuwe vleugel gebouwd moeten worden.

De Denen en Duitsers hebben waarschijnlijk andere zorgen aan hun hoofd, maar Marijn Roosen van het museum blijft hopen. “We wachten eigenlijk af of er iets wordt aangeboden”, zegt hij bij omroep Rijnmond(opent in nieuw venster). “Dat heeft te maken met de enorme afstand, maar ook met bepaalde wetgeving die bij dit soort diersoorten komt kijken.”