NOS Nieuws
De ouders van de drie kinderen die omkwamen bij de aanrijding tijdens een schoolkamp in Zeeuws-Vlaanderen hebben voor het eerst verteld over de gebeurtenissen op 11 juni. De ouders houden sinds die tragische dag nauw contact met elkaar. “We kunnen elkaars pijn niet wegnemen, maar we begrijpen elkaar wel”, zegt Evy, moeder van Sarah tegen Omroep Zeeland.
Sarah, Damian en Olivia waren samen met hun klasgenoten uit groep 8 en de directeur van hun school onderweg naar het kamp toen ze op de N290 werden aangereden door een automobilist. Sarah, Damian en Olivia en schooldirecteur Joyce kwamen om het leven. Drie andere kinderen raakten zwaargewond.
De kinderen zouden na de zomervakantie naar de brugklas gaan. Sarah was daar als “echte puber” al helemaal klaar voor, zegt moeder Evy. “Een zonnetje in het huis, overal dansen, een vrolijke meid met een hart van goud. Het is stil zonder haar. Al kon het op haar pubermanier ook wel eens botsen. Maar altijd zei ze dat het wel leek alsof we beste vriendinnen waren.”
Op de dag van het ongeluk fietste Sarah voor het eerst op haar nieuwe fiets naar basisschool De Warande in Axel. Daar werd ze samen met de andere kinderen uitgezwaaid door alle ouders. Na lunchtijd las moeder Evy op haar werk een artikel bij Omroep Zeeland over een ernstig ongeluk in Terhole.
Hoewel toen nog geen details bekend waren, had ze een naar voorgevoel. Ze besloot de school te bellen. “Ze hadden nog weinig informatie. Maar het laatste wat werd gezegd was: ‘blijf rustig en bereikbaar’. Toen had ik echt een gevoel dat het niet goed was.”
Evy besloot daarom naar de plek van het ongeluk te gaan. Inmiddels begon de ouder-appgroep vol te stromen met paniekerige berichten. Ook de ouders van Olivia en Damian waren op dat moment onderweg naar de N270.
Toen ze terugkwam zei ze in één adem: ‘Het spijt me maar uw dochter is overleden.’
De ouders werden op een afstand van zo’n 700 meter gehouden. “We kregen niet echt informatie, maar je kon de naam van je kind doorgeven aan een agent met portofoon ter plaatse. Een ouder deed dat en die kreeg te horen dat dat kind in orde was.”
Toen Evy de naam van dochter Sarah doorgaf, liep de agent weg. “Ik werd boos omdat ze niks zei. Toen ze terugkwam zei ze in één adem: ‘Het spijt me maar uw dochter is overleden.’ Ik zag politiemensen huilen, wij waren in shock en zaten samen met de ouders van Olivia, die we goed kennen, van ongeloof te huilen in de berm. Dit kon niet waar zijn.”
Diezelfde avond mochten de ouders van Sarah en Olivia naar hun dochters toe. “De meisjes lagen in de kamers naast elkaar. Het is moeilijk, want je weet wat je gaat zien, maar je wil het niet zien. Je wil dat het niet waar is.”
We missen hem enorm en het is vreselijk dat hij die toekomst niet meer mee kan maken.
De ouders van Olivia omschrijven haar als een lieve, sociale en stoere meid met een hart van goud. “Olivia bracht zo veel warmte, gezelligheid en liefde in ons gezin. We missen haar enorm en haar afwezigheid is voelbaar in alles.”
Damian was met ernstige verwondingen naar het ziekenhuis in Rotterdam gebracht. Hij overleed daar. Damian was volgens zijn ouders lief, zacht en zorgzaam. “Na school trok hij zich nog graag terug op zijn kamer met zijn Lego Star Wars of speelde met zijn lightsabers. Hij was helemaal klaar voor de middelbare school om daar aan zijn havo/vwo te beginnen. We missen hem enorm en het is vreselijk dat hij die toekomst niet meer mee kan maken.”
De bestuurder, die 19 was ten tijde van de aanrijding, zit sinds 11 juni vast op verdenking van het veroorzaken van het ongeluk met de dood en zwaar lichamelijk letsel tot gevolg. Morgen is de eerste voorbereidende zitting in de rechtbank in Breda.
Evy vindt het belangrijk om de kinderen een naam en gezicht te geven. “Het zijn niet zomaar de slachtoffers, maar waren onze kinderen, waar we twaalf jaar lang zo veel van hebben gehouden. Zo zorgen we dat ze nooit vergeten worden.”
