NOS Nieuws
Oud-politicus Coos Huijsen is op 87-jarige leeftijd overleden, meldt zijn familie in een persbericht. Huijsen was naar eigen zeggen en volgens zijn familie de eerste openlijk homoseksuele parlementariër ter wereld.
Huijsen overleed thuis na een kort ziekbed, in het bijzijn van zijn echtgenoot Lank Bos.
Huijsen werd in 1972 Kamerlid voor de Christelijk-Historische Unie (CHU), een van de partijen die later opgingen in het CDA. Een halfjaar later verliet hij de CHU omdat hij het niet eens was met het besluit om geen steun te geven aan het kabinet-Den Uyl.
Een paar jaar later, in 1976, nam hij als onafhankelijk politicus de vrijgekomen zetel in van CH-Kamerlid Willem Scholten. Bij die gelegenheid kwam hij uit de kast. Bij zijn beëdiging was zijn levenspartner Bos aanwezig, die hij in 1973 had ontmoet. Eerder waren er al geruchten dat hij homoseksueel was, maar dat had hij toen ontkend.
Hij verliet in 1977 de Tweede Kamer. Na de verkiezingen werd hij lid van de PvdA, maar voor die partij zou hij nooit in de Tweede Kamer komen.
Voordat Huijsen parlementariër werd, was hij basisschooldocent en leraar geschiedenis in Delft en Den Haag. Dat beroep koos hij opnieuw toen hij de Kamer verliet. Hij werd leraar geschiedenis op het Gerrit van der Veen College in Amsterdam-Zuid, waar hij van 1986 tot en met 1998 ook directeur was.
Huijsen was ook auteur voor dagbladen en tijdschriften, waar hij schreef over het socialisme en de democratie. Hij schreef in de jaren tachtig en negentig ook boeken, waaronder Nog is links niet verloren in 1982 en Socialisme als opdracht in 1986.
Na zijn onderwijscarrière manifesteerde hij zich als Oranjekenner. In 2012 promoveerde hij aan de universiteit van Amsterdam, met zijn proefschrift Nederland en het verhaal van Oranje. In dat boek, maar ook in andere werken, schreef hij over de betekenis van de Oranjes in de Nederlandse samenleving. Het boek werd genomineerd voor de Libris Geschiedenis Prijs.
In 2007 was Huijsen medeoprichter van een stichting die zich inzette voor homo-emancipatie, Het Blauwe Fonds. Ook bracht hij in 2016 zijn memoires uit, getiteld Homo politicus. Dit jaar nog verscheen er een nieuwe versie van het boek: Roze Draad. Strijd, succes en stilstand in vijftig jaar homo-emancipatie.
