NOS Nieuws
Voor kinderen met een beperking is zwemles niet altijd vanzelfsprekend, al helemaal niet als hun ouders geldzorgen hebben. Gemeentelijke inkomensondersteuning voor deze ouders schiet tekort, zegt het Mulier Instituut, dat er onderzoek naar deed.
Zwemlessen voor kinderen met een beperking zijn vaak duurder dan reguliere zwemlessen. In het onderzoek komt naar voren dat kinderen baat hebben bij kleinere groepen van vier of twee leerlingen en soms zelfs een-op-eenlessen. “Dat is zodat ze minder afleiding hebben van andere kinderen en dat ze meer aandacht krijgen van hun leraar”, legt onderzoeker Mirjam Stuij van het Mulier Instituut uit.
Ook moet een zweminstructeur weten hoe die moet omgaan met een kind met een beperking. Deze twee factoren maken de aangepaste zwemlessen duurder. “Dat is lastig voor ouders, maar ook voor zweminstructeurs.”
Gemeentes bieden al regelingen en tegemoetkomingen aan, maar deze zijn soms onduidelijk en verschillen per gemeente.
Ouders lopen tegen meerdere dingen aan bij de aanvraag, legt Stuij uit. “Bijvoorbeeld de vergoeding die ze krijgen dekt de kosten van de zwemles niet.”
Ook zijn er ouders die voor de regelingen formeel een te hoog inkomen hebben, maar door hoge zorgkosten of andere hoge kosten door de beperking van het kind, toch geldzorgen hebben. Zij komen dus niet in aanmerking.
Als derde ziet het instituut dat het aanvragen van regelingen veel van ouders kan vragen. Dat komt doordat informatie vanuit de gemeente onduidelijk is of omdat ouders niet weten waar ze moeten aankloppen.
Stuij benadrukt dat ouders een zwemdiploma van groot belang vinden. “Als mijn kind in een sloot valt wil ik dat-ie zich kan redden. Ik denk dat we ons dat heel goed kunnen voorstellen in Nederland.”
Uit cijfers van het CBS blijkt dat van de 14 procent van kinderen die in armoede leven een beperking hebben, tegenover 8 procent van kinderen die niet in armoede leven.
Ook blijkt uit cijfers van Mulier dat kinderen met een beperking op latere leeftijd een zwemdiploma halen, minder diploma’s of geen zwemdiploma halen.
Het instituut adviseert gemeenten om in kaart te brengen hoe het bij hen is geregeld, wat de gemeente vergoedt en voor wie. “Want we weten dat dat enorm uiteenloopt”, aldus Stuij.
Uit het onderzoek volgen een aantal aanbevelingen voor lokale overheden. Zo zou er goede informatievoorziening voor ouders moeten komen en het aanvraagproces moet zo duidelijk mogelijk worden gemaakt.
Het instituut pleit voor meer flexibiliteit in de inkomensondersteuning. Bijvoorbeeld een standaard vergoeding die kan worden verhoogd als de kosten voor een kind hoger zijn, licht Stuij toe.
Ook adviseert het instituut een vast aanspreekpunt voor ouders in te stellen. “Iemand die ze kan helpen met de aanvraag en bijvoorbeeld met het zoeken naar passende zwemles.”
