Postuum Prince-album geeft inkijkje in zijn rijke oeuvre: ‘Hij was een genre op zich’

Liefhebbers van Prince zijn vandaag getrakteerd op een verzameling van tien niet-uitgebrachte nummers van de muzieklegende. Het album Timeless bestrijkt vrijwel zijn hele carrière: van I Am You uit 1977 tot How Come U Don’t Call Me Anymore, een live-opname uit zijn laatste tournee in 2016. Een maand na dat optreden overleed Prince plots op 57-jarige leeftijd.

Sinds zijn dood is veel werk van Prince verschenen. Zo kwam in 2021 Welcome 2 America uit en werden meerdere oude albums in een nieuw jasje uitgebracht.

Sinds 2022 ligt de zeggenschap over Prince’ muziek en nalatenschap niet meer volledig bij zijn familie; ook advocaten en een muziekbedrijf hebben inspraak bij het beheer. Dat is het gevolg van een jarenlang juridisch conflict dat ontstond doordat Prince geen testament had nagelaten.

Wat zou Prince er zelf van hebben gevonden dat er na zijn overlijden nog zo veel van zijn werk is uitgebracht? “Ik denk niet dat hij had gewild dat hij de controle over zijn liedjes zou verliezen”, zegt muziekjournalist Edgar Kruize, die werkt aan een tweede boek over Prince.

His Royal Badness, zoals zijn bijnaam luidde, stond bekend als een controlfreak. Zijn drang om de regie over zijn muziek te houden bracht hem geregeld in conflict met platenmaatschappijen.

“Hij liet liedjes vaak jarenlang op de plank liggen totdat er een project verscheen waar ze bij pasten”, zegt Kruize. “Een goed voorbeeld is Tick, Tick, Bang. Dat nummer schreef hij in 1981, maar het verscheen pas in 1990 op het album Graffiti Bridge. Hij dacht heel nauwkeurig na over welk liedje op welk album terechtkwam. Juist daarom valt er iets op af te dingen dat deze nummers nu op deze manier worden uitgebracht.”

Doordat de nummers een periode van bijna veertig jaar bestrijken, vindt Kruize het onsamenhangend.

Radiomaker en Prince-kenner Sheril Samson vindt juist dat het album de veelzijdigheid van de artiest laat zien. “Er staan nummers op uit de jaren 70, 80, de vroege jaren 2000 en de jaren 2010: het vertegenwoordigt al zijn muzikale periodes. Hij was de grote smaakmaker van de jaren 80. De typerende hybride Minneapolis-sound, waarin funk, pop, rock en elektronische muziek samenkwamen, kwam uit zijn koker.”

Ook voor Prince-liefhebbers voelt het nieuwe album dubbel, zegt Samson. “We zijn blij met nieuw werk, maar hij wilde altijd vooruitkijken en een ander soort geluid maken, in plaats van terug te kijken. Bovendien legde hij de lat hoog voor zichzelf. Nu bepalen anderen welke opnames alsnog worden uitgebracht.”

Met zo’n 40 albums in een carrière van 38 jaar was Prince zeer productief. “Hij bracht veel muziek uit, maar was ook nogal achteloos met opnames die hij had gemaakt”, zegt Kruize. “Als hij een auto had gehuurd, liet hij weleens cassettebandjes met onuitgebrachte muziek achter. Of hij vergat opnames op een hotelkamer.”

Daardoor lekten in de loop der jaren talloze nummers uit. “Sommigen denken dat dat een bewuste zet was, omdat Warner Bros. wilde dat hij minder muziek maakte.” Dat zorgde in de jaren 90 ervoor dat er veel bootleg cd’s in omloop waren van zijn muziek.

“Vanwege zijn soms roekeloze omgang met onuitgebrachte muziek en het gebrek aan een testament, denk ik dat het hem weinig had kunnen schelen dat er nu nog nieuw werk wordt uitgebracht”, zegt Kruize.

Op dit album is volgens de muziekjournalist goed te horen hoe Prince zich door de jaren heen muzikaal ontwikkelde. “Het was nooit helemaal funk of rock, maar altijd wel nog met een flardje jazz, pop of RnB. Er zat altijd wat doorheen. Eigenlijk was Prince een genre op zich.”

Sommige nummers op het album hoort Kruize voor het eerst, zoals I Am You, een disco-nummer uit de jaren 70. Andere nummers zijn wel al bekend. Zo schreef Prince With This Tear voor Céline Dion, die het op een album zette en bracht Prince How Come U Don’t Call Me Anymore zelf uit, voordat Alicia Keys er later een cover van maakte.

In Prince’ archief, The Vault, liggen volgens Samson nog duizenden uren aan onuitgebrachte muziek en videoclips. Af en toe wordt nieuw materiaal uitgebracht, al worden projecten soms ook tegengehouden, zoals recent nog een negen uur durende documentaire over Prince. Kruize is blij dat zijn schatkamer af en toe opengaat. “Het houdt de interesse in Prince levend.”

Het laatste nummer op het album: